«مادر، دختر، پرستار»؛ چرا مراقبت از والدین بیشتر روی دوش دختران می‌افتد؟
وقتی بیماری و پیری پاورچین‌پاورچین از راه می‌رسد، خانه پدری را شور و بلوا می گیرد، گاهی حتی اوضاع بی‌رحمانه می‌شود. برای رسیدگی به پدر و مادری که سن و سالی ازشان گذشته پسران چک می‌کشند و دختران جوانی‌شان را نقد پرداخت می‌کنند.
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
در خانواده‌هایی با چند فرزند، به‌محض اینکه پدر یا مادر روی تخت بیماری می‌افتد، نگاه‌ها خیلی وقت‌ها ناخودآگاه به سمت دختر می‌رود؛ گویی «فرزند» بودن برای همه یک معنا دارد، اما وقتی پای مراقبت وسط می‌آید، این دختر است که باید بیشتر بماند، بیشتر بدود و بیشتر از زندگی خودش بزند.
حمام کردن، دارو دادن، بردن به دکتر، خرید کردن، شب بیدار ماندن و هزار کار ریز و درشت دیگر، کم‌کم روی دوش همان دختری می‌افتد که از کودکی یاد گرفته مراقب دیگران باشد.
پسر خانواده ممکن است هزینه‌ای پرداخت کند یا هر چند روز یک‌بار سری به خانه بزند، اما سهم دختر اغلب به حضور مداوم و مراقبتی گره می‌خورد که ساعت و تعطیلی ندارد. حتی گاهی وقتی چند برادر در خانواده هستند، باز هم این دختر است که مسئول اصلی شناخته می‌شود.
سختی ماجرا را نباید فقط در خستگی دید. دختری که بخواهد چند ساعت برای خودش وقت بگذارد، به کارش برسد یا زندگی شخصی‌اش را جدی بگیرد، ممکن است خیلی زود مثل این جمله را بشنود تا عذاب وجدان همراه با سختی دچارش کند: «تو دختری، چطور دلت می‌آید؟».
اینجاست که فداکاری از انتخابی از سر محبت، به وظیفه‌ای تبدیل می‌شود که انگار قرار نیست هیچ‌وقت تمام شود.
مراقبت از پدر و مادر، جنسیت نمی‌شناسد، مهر فرزندی هم دخترانه و پسرانه ندارد. اگر قرار است روزهای سخت پیری را کنارشان بگذرانیم، مسئولیتش باید میان همه فرزندان تقسیم شود؛ نه اینکه دختر، به‌خاطر دختر بودن، آرام‌آرام از زندگی خودش کنار برود.