راز جوانی در آلبومهای خاکگرفته؛ چرا پیشینیان در بیستسالگی شبیه چهلسالهها بودند؟
آلبومهای قدیمی خانوادگی برای همه جذابند، اگر آنها را ورق بزنید برایتان عجیب است که چرا آدمهای بیستوپنجساله در آن عکسها، گاهی از آدمهای چهلساله امروز مسنتر به نظر میرسند؟
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
عکس جشن عقد مادر و پدر را نگاه کنید؛ کتوشلوارهای رسمی، موهای مرتب، عینکهای بزرگ، سبیلهای پرپشت و چهرههایی که انگار سالها بیشتر از سن واقعیشان زندگی کردهاند. بعد به عکسهای امروز نگاه کنید؛ چهلسالههایی با تیشرت و کتانی، موهای ساده و صورتهایی که گاهی هنوز حالوهوای جوانی را دارند.
بخش مهمی از این تفاوت واقعاً به خود ماجرا برمیگردد، اما بخشی هم فریب چشم است. لباس و مدل موی هر دوره، ویژگیهای خودش را دارد و برای نسل بعد گویی مثل نشانهای از سن بالاتر به نظر میرسد؛ همانطور که شاید چند دهه بعد، بعضی از عکسهای امروز هم برای آیندگان قدیمی و پیر به نظر برسند.
البته در این میان زندگی آدمهای نسلهای قبل هم بیتأثیر نبوده است. حضور در آفتاب بیشتر، کارهای فیزیکی، مصرف گستردهتر دخانیات و نبودن مراقبتهای امروزی از پوست، میتوانست آثار پیری را زودتر روی چهره نشان بدهد.
با این حال، جذابترین و قابل توجهترین بخش ماجرا این است که ما فقط عکس آدمهای گذشته را نمیبینیم؛ گذشته را از پشت عینک امروز تماشا میکنیم. برای همین، جوان بیستسالهای که در یک عکس قدیمی ایستاده، ممکن است در چشم ما شبیه پدر یا مادرمان باشد، نه شبیه جوانی همسنوسال خودش.
عکسهای قدیمی فقط چهره آدمها را به ما نشان نمیدهند؛ تصویری از روزگاری هستند که جوانی، زودتر از امروز از صورتها عبور میکرد و ردش را روی همان عکسهای کوچک به جا میگذاشت.