وقتی کیفیت دارو، سرنوشت جان بیماران را تعیین می‌کند
خیلی از ما یا عزیزان ما، فاصله کمی میان ادامه زندگی و به خطر افتادن حیاتشان وجود دارد، فاصله‌ای که آن را کیفیت یک قرص تعریف می‌کند...
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
یک قرص ۸۰۰ هزار تومانی برای خیلی‌ها شاید فقط یک عدد عجیب باشد که با شنیدن قیمت آن سری تکان دهند، اما برای بیمار تالاسمی، بخشی از درمانی است که نمی‌تواند حتی یک روز از آن چشم بپوشد.
در کشور ما، برای بیمارانی که درمانشان مادام‌العمر است، دسترسی به دارو همیشه با نگرانی همراه بوده؛ نگرانی از کمبود، گرانی و حالا کیفیت دارویی که به دستشان می‌رسد.
هموفیلی‌ها، تالاسمی‌ها و بیماران دیالیزی هر کدام به داروهایی وابسته‌اند که نبودشان می‌تواند زندگی آنها را با خطر جدی روبه‌رو کند. برای این بیماران، جایگزین کردن یک دارو یا عقب انداختن درمان، امکان‌پذیر نیست.
حتی تفاوت کیفیت دارو در دوره‌های مختلف هم می‌تواند نگرانی تازه‌ای به همراه بیاورد؛ به‌خصوص وقتی اعتماد به کیفیت داروی مصرفی اهمیت بالایی در احساس امنیت از روند درمان دارد.
هزینه درمان هم برای بسیاری از این بیماران به رقمی سنگین و دور از توان خانواده‌ها رسیده است. بیمارانی که ناچارند هر ماه تعداد زیادی قرص مصرف کنند، با هزینه‌ای روبه‌رو هستند که گاهی از درآمد چند ماه خانواده هم فراتر می‌رود. در چنین شرایطی، ادامه درمان می‌تواند به باری سنگین بر دوش بیمار و اطرافیانش تبدیل شود.
سازمان غذا و دارو از تداوم تخصیص ارز ترجیحی می‌گوید، اما روایت بیماران و خانواده‌هایشان از داروخانه‌ها چیز دیگری است؛ از قیمت‌های سنگین گرفته تا دشواری پیدا کردن دارو و نگرانی از بازار سیاه.
هزینه و کیفیت دارو، هر روز بخشی از فکر و زندگی این بیماران را به خود مشغول کرده است. آنها باید در کنار تحمل بیماری، نگران پیدا کردن دارو و توان پرداخت هزینه آن هم باشند؛ نگرانی‌هایی که برای خانواده‌ها هم کم‌دردسر نیست و گاهی تمام برنامه زندگی‌شان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.