وام ازدواجی که سه سال از تورم عقب مانده، اسمش حمایت است یا آمارسازی؟
کلمه «ازدواج» این روزها بیشتر از شادی، بوی ترس میدهد؛ رویدادی که میخواهد زندگی را از صفر بسازد، اما زیر بار هزینهها له میشود.
وام ازدواج اسم قشنگی دارد؛ بوی حمایت میدهد، بوی اولِ زندگی، شروعِ مشترک. اما کافیست رقمش را کنار قیمت یک حلقه ساده طلا یا حتی رهن یک آپارتمان کوچک در حاشیه شهر بگذارید تا معلوم شود این اسم، فقط ظاهر ماجراست.
به گزارش چندثانیه ، مبلغ ۳۰۰ (یا ۳۵۰) میلیون تومانی برای هر نفر، سالهاست که ثابت مانده؛ در حالی که تورم سالانه دیماه ۱۴۰۴ به ۴۴.۶ درصد رسیده و نقطهبهنقطه هم رکورد ۶۰ درصدی زده.
امروز این وام حتی رهن یک خانه ۵۰ متری را پوشش نمیدهد. زوج جوان پول را در حسابش میبیند و نمیداند کدام سنگ بزرگ را با آن بردارد و قسط ماهانهاش با کارمزد ۴ درصد و بازپرداخت ۱۰ ساله، مثل خوره به حقوقش میچسبد.
از آن بدتر، بازار سیاه امتیاز وام داغ است. فروشنده امتیاز را ۹۰ تا ۱۵۰ میلیون نقد میفروشد، خریدار هم نقدینگی فوری میگیرد، اما بدهکار وامی سنگینتر میشود.
در این میان، بیشترین فشار روی شانه زوجهای عادی میافتد، ثروتمندان که نیازی به این ماراتن برای رسیدن به پول ندارند!
وقتی وام از تورم عقب میماند، ازدواج هم از زندگی واقعی عقب میماند؛ و در این میان صفهای طولانی بانکها و تأخیرها هم نمک بر زخم است.
حمایت واقعی، عددیست که با قیمت جهیزیه و مسکن همخوانی داشته باشد، نه آماری که روی کاغذ قشنگ بنشیند. پرسش مردم ساده است: این وام، حمایت است یا فقط آمارسازی؟