چرا بعضی آدمها در خانه تمرکز ندارند، حتی اگر هیچکس مزاحمشان نباشد؟
تمرکز کردن در قدم اول سکوت میخواهد و خلوت، اما گاهی در آغوش تنهایی هم نمیتوانی تمرکز کنی...
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: گاهی در خانه سکوت همه جا را گرفته است، هیچکس مزاحمت نمیشود، گوشی روی سایلنت است، و با این حال، ذهنت مثل ساعت اوج ترافیک شلوغ است و حتی برای 5دقیقه نمیتوانی تمرکز کنی، اینجا پای یک روان بیقرار و یک خستگیِ انباشته در میان است که نمیگذارد حتی در آرامترین خانه هم به آرامش برسی.
بعضی آدمها در خانه تمرکز ندارند، چون خانه برایشان محل کار نیست؛ محل استراحت، تنشهای خانوادگی و کارهای عقبافتاده است. مدام با خودشان مرور میکنند که ظرفها، لباسها، تخت نامرتب و کلی کار دیگر منتظرشان است! همین بههمریختگی ذهنی، سطح استرس را بالا میبرد و تمرکز را پایین میآورد.
خیلی وقتها هم دلیل اینکه در خانه تمرکز نداریم، این است که خستهایم؛ نه از آن خستگیهای ساده که با یک چرت کوتاه برطرف شود، از آن فرسودگی آرام و طولانی که کمکم ساخته شده. خستگی از کار، اخبار، شبکههای اجتماعی، فشارهای اقتصادی، روابط پیچیده، تصمیمهای ریز و درشت که باعث شدهاند مغز هیچ رمقی نداشته باشد. اینجاست که حوصله هیچ کاری نداری، از تمرکز خبری نیست، به خودت میآیی و میبینی صفحه اول کتاب را چندبار خواندهای و هیچ نفهمیدی...
در چنین حالتی، حتی اگر بهترین میز کار دنیا را در ساکتترین اتاق خانه داشته باشی، باز هم تمرکز سخت میشود؛ چون مشکل، فقط این نیست که کجا نشستهای، بلکه مهم است که در مغزت چه میگذرد!
شاید برای همین است که تلاش برای تمرکز در خانه، بعضی روزها شبیه هلدادن ماشینی است که ترمز دستیاش کشیده شده. همیشه لازم نیست انگشت اتهامِ بی اراده بودن را به سمت خود بگیریم گاهی باید به خودمان حق بدهیم که ذهن ما، با اینهمه خستگی و شلوغی، کجا اصلاً میتواند آرام بگیرد؟