دانشآموزی که تابستانش از قبل فروخته شده | نسلی که حتی در تابستان هم مسابقه میدهد
تمام دانشآموزان ۹ ماهِ سال منتظرند تا تابستان برسد، تابستانی که گرم است و نفسبُر، اما مهم این است که تعطیلند! اما آیا واقعا تعطیلند؟!
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: تابستانِ خیلی از دانشآموزان از قبل فروخته شده؛ بنگاه معاملاتی در کار نیست، بلکه به کلاسهای تقویتی و برنامهریزیهای بلندپروازانهی بزرگترها.
زنگ آخرین کلاس مدرسه که میخورد، خیلی از بچهها نفس راحت نمیکشند، چون تازه نوع دیگری از «حضور و غیاب» شروع میشود؛ کلاس کنکور، زبان، ورزش، آزمون آزمایشی و… تعطیلی هست، اما وقت نه.
نسل تازه دیگر تابستان را با خوابیدن تا لنگ ظهر و دوچرخهسواریهای خاطرهساز زندگی نمیکند؛ آنها فقط نیمکتهای مدرسه را با صندلیهای کلاسهای دیگر، تمرینات ورزشی و هنری و دورههای تقویت دروس خاص عوض میکنند.
هر صبح، از یک آموزشگاه به آموزشگاهی دیگر پاس داده میشوند. اسم «پایگاه تابستانی» شاید در ظاهر دلنشین باشد، اما در عمل تصویری از همان مدرسهای را میسازد که این بار نه با اجبارِ کلاسهای طول سال، بلکه با همان خشکی، همان برنامهریزی و همان رویکرد اداره میشود.
توضیح رسمیِ خیلی از این کلاسها جبران افت تحصیلی است، اما در عمل بیشتر شبیه تعمیق خستگیاند.
بچهها در این تقویم فشرده، استراحت کردن را از یاد میبرند. آرامآرام یاد میگیرند که حتی اوقات فراغتشان هم باید توجیه داشته باشد، خروجی داشته باشد، و به آیندهای نامعلوم سود برساند.
کودکی و نوجوانی، از تجربه و کشف، به پروژه و سرمایهگذاری تبدیل میشود؛ پروژهای که در آن عقب نماندن، مهمتر از زندگی کردن است. کلاس تقویت ریاضی، کلاس زبان، کلاس نرمافزارهای مختلف، همه یک پیام بیروح و خشک در خود دارند؛ با زبان بیزبانی میگویند: اگر امروز ندوید، فردا جا میمانید.
اما در لابهلای این همه دویدن ــ که شاید بخشی از آن لازم باشد و بخش بزرگترش حاصل حساسیت بیش از حد ــ یک سؤال بزرگ مدام چشمک میزند: این بچهها اصلاً کی قرار است فقط بچه باشند؟