اکونومیست: آیا باید منتظر باشیم که رئیس جمهور آمریکا یک اسب را در کابینه خود منصوب کند؟

صلح جهان به دست آدم های نادان در حال فروپاشی است. در هر گوشه ای اقتصادها ویران می شوند و جان انسان ها در جنگ های انتخابی و خطاهای سیاسی از بین می‌رود. نکته قابل توجه این است که اغلب این تصمیم‌ها از سوی حاکمان و نظام‌هایی گرفته شده که نه تنها از عقل سلیم و اخلاق بی‌بهره اند، بلکه منافع بلندمدت مردم خود را هم نادیده می‌گیرند.

بنیان گذاران آمریکا نگران افول جمهوری روم به یک امپراتوری فاسد و خشن بودند. آنها از امپراتورانی مانند کالیگولا می ترسیدند که معابد را به نام خود تغییر داد، تندیس‌های طلایی از خود ساخت و از تحقیر نخبگان پیشین روم لذت می برد، از جمله سناتورهای ترسویی که قدرت مطلق را به او واگذار کردند.

بسیاری از مردم عادی روم کالیگولا را دوست داشتند، چون نمایشگر خوبی بود، بناهای مرمرین می ساخت، رژه های نظامی برگزار می‌کرد و از تماشای نبرد گلادیاتورها لذت می‌برد. او برای نشان دادن بی‌اعتنایی به طبقه حاکم حتی تهدید کرد اسب خود را به مقام کنسولی منصوب کند.

ترامپ که به مجسمه‌های طلایی، بناهای مرمرین و مبارزه در قفس علاقه دارد، هنوز اسبی را به کابینه خود منصوب نکرده است. اما افراد نالایق و چاپلوسی را به مقام‌های بالا گماشته که برای نشان دادن وفاداری خود با هم رقابت می‌کنند و بر سر امتیازهای کوچک اداری با هم درگیر می‌شوند.