چرا هر بار در مذاکرات ایران و آمریکا پیچ تازه ای به وجود می آید؟

دیوید هرست در میدل ایست آی درباره این موضوع چنین تحلیل می کند: هر روز، پیچ تازه‌ای در مذاکرات پررنج و فرساینده میان دونالد ترامپ و جمهوری اسلامی ایران پدیدار می‌شود.

هر بار که دو طرف به توافق بر سر موضوعی نزدیک می‌شوند، ترامپ گوشی تلفن را برمی‌دارد تا با شریک جرم خود یعنی بنیامین نتانیاهو رایزنی کند؛ و درست پس از آن، از همان توافق عقب می‌نشیند.

این دقیقاً همان الگویی است که درباره دو موضوع حساس رخ داده است؛ موضوعاتی که مذاکره‌کنندگان ایرانی تصور می‌کردند توافق بر سر آن‌ها نهایی شده است.

به گفته حسن احمدیان، تحلیلگر امور ایران، دو عنصر کلیدی در آتش‌بس پیشنهادی ۳۰ تا ۶۰ روزه وجود داشت: نخست اینکه این آتش‌بس، لبنان را نیز در بر بگیرد؛ و دوم اینکه بخشی از دارایی‌های بلوکه شده ایران آزاد شود.