فوبیای تعارض؛ وقتی یکی از زوجین برای فرار از تنش، سکوت را انتخاب میکند
بحثی بین شما و همسرتان شروع میشود که در ظاهر ساده است اما ناگهان او سکوت میکند و به اتاق دیگری میرود، یا پیامتان را جواب نمیدهد. الگوی سکوت برای بعضی افراد اولین واکنش به هر اختلافیست. چرا؟
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: وقتی اختلافی در رابطه شکل میگیرد، بعضیها بحث را عقب میاندازند، از اتاق بیرون میروند یا چند ساعت و چند روز حرف نمیزنند. تنش برای مدتی فروکش میکند، اما دلخوری سر جایش هست و مسئله همچنان حلنشده باقی میماند.
روانشناسان به این این رفتار «اجتناب از تعارض» میگویند. سکوت و عقب انداختن بحث ممکن است برای مدتی فضا را آرام کند، اما تکرارش رابطه را فرسوده میکند. آدمهایی که از بحث و اختلاف فرار میکنند، معمولاً رضایت کمتری از رابطهشان دارند.
گاهی آدم واقعاً آنقدر عصبانی یا خسته است که ادامه دادن بحث فقط اوضاع را بدتر میکند.
چند ساعت فاصله گرفتن در چنین شرایطی میتواند کمککننده باشد؛ بهخصوص وقتی طرف مقابل بداند این فاصله موقتی است. به شرطی که یکی دو جمله ضمیمه آن شود. مثلا بگوید: الان آرام نیستم بعدا دربارهاش حرف بزنیم.
همین جمله خیال طرف مقابل را راحت میکند که قرار نیست بحث برای همیشه رها شود.
اما اگر سکوت برای تنبیه کردن طرف مقابل استفاده شود، رابطه وارد مرحله آزاردهندهای میشود. پیامها بیجواب میمانند، طرف مقابل نمیداند چه زمانی قرار است دوباره حرفی زده شود و مدام منتظر میماند. این رفتار اضطراب ایجاد میکند و اعتماد را کمکم از بین میبرد.
هر رابطهای بالا و پایین خودش را دارد. وقتی هر بحثی با سکوت تمام شود، حرفهای نگفته روی هم جمع میشوند و فاصله میان دو نفر بیشتر میشود.
یادمان باشد سکوت طولانی، اختلاف را حل نمیکند؛ فقط حرفهای نگفته را بیشتر میکند.