شرمندگی از خوشحالی؛ چرا گاهی از زندگی خوب، عذاب می‌کشیم؟
تا به حال شده بعد از وقتی که خبر خوبی می‌رسد؛ مثل قبولی در یک امتحان، یا جور شدن برنامه سفر، یا وارد شدن به یک رابطه تازه یا موفقیتی که مدت‌ها برایش زحمت کشیده‌اید. لبخند روی صورتتان بنشیند، اما خیلی زود یاد کسی بیفتید که این روزها حال خوبی ندارد و احساس گناه کنید؟
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
گاهی در شرایطی خوشحالی به سراغمان می‌آید که دوستی عزیزی را از دست داده، همکاری بیکار شده یا خانواده‌ای از نزدیکانمان زیر فشار مشکلات مالی روزگار می‌گذراند. ناگهان شادی خودمان هم با نوعی عذاب وجدان همراه می‌شود.
این احساس در زندگی روزمره بیشتر از آنچه تصور می‌کنیم اتفاق می‌افتد. گاهی حتی گفتن یک خبر خوش به دوستی که دوران سختی را می‌گذراند، برایمان دشوار می‌شود. از تعریف کردن سفر، خرید تازه یا اتفاق خوبی که برایمان افتاده، صرف‌نظر می‌کنیم تا مبادا حال کسی را بدتر کنیم.
همدلی با دیگران، بخش مهمی از روابط انسانی است. دیدن رنج اطرافیان می‌تواند شادی ما را تحت تأثیر قرار دهد و حتی احساس گناه ایجاد کند.
محدود کردن شادی‌های شخصی قرار نیست باری از دوش دیگران بردارد. کسی با چشم‌پوشی از خوشحالی خودش، مشکل دوستش را حل نمی‌کند. می‌توان کنار آدم‌های گرفتار ماند، به آنها کمک کرد و همچنان از اتفاق‌های خوب زندگی لذت برد.
قرار نیست رنج دیگران را فراموش کنیم؛ اما نباید آن‌قدر در اندوه اطرافیان غرق شویم که سهم خودمان از شادی را هم از دست بدهیم.