پایان کشتار حیوانات برای تولید گوشت؟ دانشمندان حالا گوشت را در آزمایشگاه میسازند!
تصور کنید استیکی روی بشقاب شما قرار دارد که از نظر طعم، بافت، رنگ، بو و ارزش غذایی هیچ تفاوتی با گوشت معمولی ندارد. این گوشت نه از سویا و نه از مواد گیاهی ساخته شده، بلکه گوشت واقعی حیوان است؛ با این تفاوت که برای تولید آن نیازی به پرورش و کشتار حیوان وجود نداشته است.
به گزارش گروه علم و تکنولوژی چندثانیه آنلاین: شاید تا چند سال پیش ایده تولید گوشت بدون پرورش و کشتار حیوانات بیشتر شبیه یک داستان علمیتخیلی به نظر میرسید، اما امروز این فناوری به واقعیت تبدیل شده و در برخی کشورها حتی وارد منوی رستورانها شده است.
تصور کنید استیکی روی بشقاب شما قرار دارد که از نظر طعم، بافت، رنگ، بو و ارزش غذایی هیچ تفاوتی با گوشت معمولی ندارد. این گوشت نه از سویا و نه از مواد گیاهی ساخته شده، بلکه گوشت واقعی حیوان است؛ با این تفاوت که برای تولید آن نیازی به پرورش و کشتار حیوان وجود نداشته است.
این فناوری که با نام «گوشت کشتشده» یا «گوشت آزمایشگاهی» شناخته میشود، با برداشتن نمونهای بسیار کوچک از سلولهای عضلانی یک حیوان زنده آغاز میشود. این نمونهگیری به حیوان آسیبی نمیرساند و پس از آن، سلولها در محیطی کنترلشده و استریل داخل دستگاههایی به نام «بیوراکتور» قرار میگیرند.
در این محیط، سلولها با ترکیبی از آمینواسیدها، ویتامینها، مواد معدنی و سایر مواد مغذی تغذیه میشوند؛ درست مانند شرایطی که در بدن حیوان وجود دارد. سلولها تصور میکنند همچنان در بدن حیوان هستند و به همین دلیل شروع به رشد و تکثیر میکنند.
پس از مدتی، تعداد این سلولها از چند هزار به میلیاردها سلول میرسد. در مرحله بعد، پژوهشگران با استفاده از فناوریهای پیشرفته زیستی و گاهی چاپگرهای سهبعدی، این سلولها را به شکل بافتهای عضلانی سازماندهی میکنند تا محصول نهایی به گوشتی شبیه آنچه در قصابیها دیده میشود تبدیل شود. نتیجه میتواند گوشت چرخکرده، ناگت، همبرگر یا حتی استیک باشد.
نکته مهم اینجاست که گوشت کشتشده با «گوشت گیاهی» تفاوت اساسی دارد. محصولاتی که از سویا، نخود یا سایر گیاهان ساخته میشوند تنها تلاش میکنند طعم و ظاهر گوشت را شبیهسازی کنند، اما گوشت کشتشده در حقیقت خودِ گوشت حیوان است؛ فقط خارج از بدن حیوان رشد داده شده است.
این فناوری در سالهای اخیر با سرعت چشمگیری پیشرفت کرده است. سنگاپور نخستین کشوری بود که مجوز فروش گوشت کشتشده را صادر کرد و پس از آن ایالات متحده نیز اجازه عرضه برخی محصولات مشابه را صادر کرد. امروزه در تعدادی از رستورانهای خاص و لوکس این کشورها، مشتریان میتوانند گوشتی را سفارش دهند که هرگز بخشی از بدن یک حیوان ذبحشده نبوده است.
حامیان این فناوری معتقدند گوشت آزمایشگاهی میتواند یکی از بزرگترین تحولهای صنعت غذا در قرن بیستویکم باشد. به گفته آنها، تولید این نوع گوشت در آینده میتواند مصرف آب و زمین را کاهش دهد، انتشار گازهای گلخانهای را کمتر کند و فشار وارد بر دامداریهای صنعتی را کاهش دهد. همچنین میلیونها حیوان از چرخه کشتار برای تأمین غذای انسان خارج خواهند شد.
با این حال، این فناوری هنوز مخالفان و منتقدان خود را نیز دارد. برخی کارشناسان درباره هزینه بالای تولید، میزان مصرف انرژی، چالشهای تولید انبوه و پذیرش عمومی آن تردید دارند. بسیاری نیز معتقدند هنوز زمان زیادی لازم است تا گوشت آزمایشگاهی بتواند جایگاه گستردهای در بازار جهانی پیدا کند.
اما یک چیز قطعی است؛ آنچه تا چند سال پیش یک ایده عجیب و دور از ذهن به نظر میرسید، امروز به واقعیتی تبدیل شده که میتواند آینده صنعت غذا را برای همیشه تغییر دهد.
شاید نسلهای آینده روزی از خود بپرسند چرا انسانها برای تولید گوشت، میلیاردها حیوان را پرورش میدادند و میکشتند؛ درست همانطور که ما امروز به برخی روشهای قدیمی تولید غذا نگاه میکنیم.