جنایت علیه لذت؛ چگونه الگوریتم ها طعم واقعی زندگی را از ما دزدیدند؟

به گزارش گروه دانش و سلامت چندثانیه آنلاین: بررسی های رفتارشناسی نشان می دهد بسیاری از کاربران پس از ساعت های ماندن در شبکه های اجتماعی و تماشای ویدیوهای کوتاه، دچار احساس خستگی و پوچی می شوند. این احساس تصادفی نیست؛ شرکتهای فناوری با تمرکز بر «حفاری دوپامین»، سعی دارند بالاترین میزان لذت را در کوتاه ترین زمان از ذهن کاربر استخراج کنند.

الگوریتم ها مانند ماشین آلات غول پیکر به جان مغز ما افتاده اند تا دوپامین استخراج کنند. این کار در کوتاه مدت حس خوبی ایجاد می کند، اما در بلندمدت آرامش روانی و روابط اجتماعی را به خطر میاندازد. نتیجه این روند را می توان در تکراری شدن موسیقی ها، سطحی شدن فیلم ها و تولید محتوای صرفاً کلیک خور مشاهده کرد.

مثال توت فرنگی نشان می دهد که اسانس مصنوعی، هرچند در ابتدا خوش طعم است، کم کم باعث فراموشی طعم واقعی می شود. شبکه های اجتماعی نیز دقیقاً همین کار را با مغز ما می کنند؛ پیچیدگی های زیبای روابط انسانی را حذف کرده و لذتی سطحی و کارخانه ای جایگزین آن می کنند.

روانشناسان برای خروج از این چرخه، آنفالو کردن صفحات تحریک کننده، پاک کردن برنامه های اعتیادآور و محدودیت زمانی برای استفاده از اینترنت را پیشنهاد می دهند. قدم اساسی، آگاهی از دستکاری سیستم لذت در مغز و پرسش از خود درباره تغییر عادت های مجازی است.