تلخترین ۱۳ دقیقه تاریخ فوتبال مصر
فاصله میان شگفتیساز شدن و حذف شدن، گاهی فقط سیزده دقیقه است.
نغمه افشار در گروه ورزشی چندثانیه آنلاین نوشت:
نه مصر باور میکرد که روی اسکوربرد نتیجه ۲-۰ حک شده و نه هیچکدام از آرژانتینیها آن را پذیرفته بودند و همین ناباوری سرنوشت را جور دیگر رقم زد.
مصر تا دقیقه ۷۹، فقط دو گل از آرژانتین جلو نبود؛ فقط در آستانه صعود هم قرار نداشت. این تیم داشت یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ جام جهانی را مینوشت.
مدافع عنوان قهرمانی زیر فشار بود، لیونل مسی پنالتی از دست داده بود و میلیونها نفر در سراسر جهان، فروپاشی آرژانتین را نزدیکتر از همیشه میدیدند.
اما فوتبال، بیرحمترین هنر جهان است؛ تا آخرین سوت، هیچ شاهکاری را کاملشده نمیداند.
مصر همه کار را درست انجام داده بود. زود به گل رسید، برتریاش را حفظ کرد، فشار بیامان آرژانتین را تاب آورد و تیمی را که برای دفاع از قهرمانی آمده بود، به مرز حذف کشاند.
آنچه روی چمن جریان داشت، نمایشی از شجاعت، تمرکز و ایمان بود. شبی که میتوانست برای همیشه در حافظه فوتبال آفریقا و جهان عرب ثبت شود. اما دقیقه ۷۹، مرز میان تاریخ و حسرت شد.
از آن لحظه، بازی دیگر با تاکتیک پیش نرفت؛ با شخصیت پیش رفت. آرژانتین، تیمی که بارها از دل بحران جان سالم به در برده بود، ناگهان چهره واقعی یک مدافع عنوان قهرمانی را نشان داد.
در کمتر از یک ربع، دو گل عقبماندگی به سه گل پیروزی تبدیل شد و رؤیایی که مصر نزدیک به هشتاد دقیقه ساخته بود، مقابل چشمانش فرو ریخت.
شاید تلخی این حذف، برای مصر از جایی عمیقتر آغاز شده باشد. تیمی که چندین روز قبل برابر ایران، تا آخرین ثانیه از VAR سود برد و با مردود شدن گل دقیقه ۹۳ ایران، صعودش را قطعی کرد، این بار خودش قربانی بیرحمی فوتبال شد.
انگار جام جهانی خیلی زود چرخید؛ یک روز، سوت و VAR به نفع تو تمام میشود و چند روز بعد، سیزده دقیقه کافی است تا رؤیایی که هشتاد دقیقه ساختهای، مقابل چشمانت فرو بریزد.
شاید سالها بعد، کسی نتیجه این مسابقه را فقط با یک عدد به یاد بیاورد؛ ۳ بر ۲ به سود آرژانتین. اما برای فوتبال مصر، این بازی همیشه با عدد دیگری زنده خواهد ماند؛ سیزده دقیقه.
سیزده دقیقهای که فاصله میان بزرگترین افتخار تاریخ و عمیقترین حسرت نسل شان بود.