راه اصلاح ساختارهای فوتبال، مقابله جدی با مافیاست | فدراسیون فوتبال با فقدان دست‌آورد روبه‌روست | شاهد گسترش بی‌اخلاقی در فوتبال هستیم | چه نهادی مقابل فساد فوتبالی قد علم می‌کند؟

امیر واعظ آشتیانی، تحلیل‌گر و مدیر سابق ورزشی در واکنش به اینکه آیا می‌توان امیدوار بود وضعیت قراردادها و عملکرد مالی باشگاه‌های فوتبال با شفافیت همراه شود، به‌خبرنگار «چندثانیه» می‌گوید:

مجموعه فسادها، شکاف میان مردم و فوتبال را افزایش داده است. ناکارآمدی مدیریتی، ولخرجی باشگاه‌ها، نبود شفافیت، باندبازی، رفیق‌بازی و ضعف نظارت، اعتماد عمومی را کاهش داده و موجب شده بخش مهمی از جامعه دیگر دستاوردی برای فوتبال متصور نباشد.

فدراسیون فوتبال سال‌هاست با ضعف مدیریتی، ناتوانی اجرایی و فقدان برنامه‌ریزی راهبردی مواجه است. مدیریت مبتنی بر آزمون و خطا، بدون سازوکارهای نظارتی و ابزارهای کنترلی موثر، نتیجه‌ای جز تداوم وضع موجود و فقدان دستاورد نداشته است.

یکی از نمونه‌های بارز این ناکارآمدی، اجرای سیاست سقف بودجه باشگاه‌ها است. از ابتدا مشخص بود که بدون وجود سازوکار نظارتی، ابزارهای کنترلی و دانش اجرایی، شفافیت مالی در باشگاه‌ها قابلیت اجرا ندارد. با این حال، این سیاست اجرا شد و در نهایت نیز نتوانست به اهداف خود برسد.

نبود نظارت موثر بر هزینه‌های باشگاه‌ها موجب شده میلیاردها تومان از منابع عمومی هزینه شود، بدون آنکه خروجی متناسبی در حوزه فنی، مدیریتی یا اقتصادی حاصل شود.

در ادامه این روند، شاهد شکل‌گیری فوتبالی هستیم که نه از نظر فنی جذابیت لازم را دارد، نه از نظر فرهنگی الگوی مناسبی ارائه می‌دهد و نه توانسته رضایت افکار عمومی را جلب کند.

گسترش بی‌اخلاقی، رفتارهای غیرحرفه‌ای و ناهنجاری‌های مدیریتی در فوتبال نیز بر این مشکلات افزوده است.

در شرایطی که بخش قابل توجهی از مردم با مشکلات معیشتی و اقتصادی روبه‌رو هستند، تداوم این حجم از هزینه‌کرد در باشگاه‌داری و قراردادهای نجومی بدون برنامه و بدون دستاورد، قابل دفاع نیست.

این پرسش مطرح است که این هزینه‌های سنگین تا چه زمانی و با چه هدفی ادامه خواهد داشت، در حالی که نه استراتژی روشنی برای آینده فوتبال وجود دارد و نه مدیران کارآمدی هستند که بتوانند مسیر توسعه را ترسیم کنند و اینکه چه نهادی باید مقابل فساد مافیایی در فوتبال قد علم کند موردی است که باید پاسخ‌داده شود.

بیش از یک دهه است که مدیریت فوتبال کشور در اختیار یک جریان خاص قرار دارد، اما حاصل آن، جز حضور بی‌نتیجه در جام جهانی، دستاورد ملموسی در حوزه‌های اقتصادی، مدیریتی و فنی نداشته است.

با این وجود، همچنان شاهد دفاع از عملکرد این مدیران و نادیده گرفتن نقدهای کارشناسی هستیم، در حالی که مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی باید اصل اساسی مدیریت ورزش باشد.

راه‌حل، حذف یا تضعیف فوتبال نیست؛ بلکه اصلاح ساختار مدیریت، تدوین استراتژی، ایجاد نظام نظارتی کارآمد و مقابله جدی با فساد و مافیاست.

ورزش کشور، به‌ویژه فوتبال، بیش از هر چیز به نقشه راه، مدیران شایسته، شفافیت، عدالت در توزیع منابع و مبارزه عملی با فساد نیاز دارد.