بازیِ دستها با عضلات؛ یک نکته مهم در تمرین
یکی از اشتباهات رایج، انتخاب نوع دستگیره فقط برای جابهجا کردن وزنه سنگینتر است. اگر نوع گرفتن باعث شود دامنه حرکت کوتاه شود، بدن تاب بخورد یا کنترل حرکت از بین برود، کیفیت تمرین کاهش پیدا میکند. وزنه مناسب باید امکان اجرای کامل و کنترلشده حرکت را فراهم کند.
زهرا شفیعی در چندثانیه آنلاین نوشت: نوع گرفتن دست در بسیاری از حرکات ورزشی میتواند مسیر حرکت و میزان درگیری عضلات را تغییر دهد. دستگیره باز، بسته، خنثی یا زیر دست هرکدام زاویه متفاوتی برای حرکت ایجاد میکنند و میتوانند روی نحوه فعالیت عضلات پشت، سینه، سرشانه و بازو اثر بگذارند.
در حرکات کششی مانند لتپولداون و انواع رو، تغییر نوع دستگیره میتواند تأکید نسبی روی عضلات مختلف پشت را تغییر دهد. برای مثال، دستگیره خنثی معمولاً احساس متفاوتی نسبت به دستگیره زیر دست یا باز ایجاد میکند. با این حال، هیچ نوع گرفتن واحدی برای همه افراد بهترین گزینه نیست.
در حرکات فشاری نیز عرض دستها اهمیت دارد. نزدیکتر کردن دستها معمولاً مشارکت بیشتری از پشت بازو میگیرد، در حالی که فاصله بیشتر میتواند تأکید بیشتری روی سینه ایجاد کند. البته باز کردن بیشازحد دستها یا قرار دادن مچ در وضعیت نامناسب میتواند فشار غیرضروری روی شانه و مچ ایجاد کند.
یکی از اشتباهات رایج، انتخاب نوع دستگیره فقط برای جابهجا کردن وزنه سنگینتر است. اگر نوع گرفتن باعث شود دامنه حرکت کوتاه شود، بدن تاب بخورد یا کنترل حرکت از بین برود، کیفیت تمرین کاهش پیدا میکند. وزنه مناسب باید امکان اجرای کامل و کنترلشده حرکت را فراهم کند.
همچنین اگر هنگام یک نوع گرفتن، درد یا ناراحتی غیرمعمول در مچ، آرنج یا شانه احساس میکنید، بهتر است وضعیت دستها یا نوع حرکت را تغییر دهید. راحتی مفاصل و توانایی حفظ فرم صحیح باید در انتخاب دستگیره در نظر گرفته شود و نباید صرفاً برای اجرای یک مدل خاص، بدن را تحت فشار قرار داد.
در نهایت، نوع گرفتن میتواند یک ابزار ساده برای تغییر تأکید تمرین باشد، اما نتیجه به مجموعهای از عوامل بستگی دارد؛ فرم صحیح، دامنه مناسب، کنترل وزنه و پیشرفت تدریجی همچنان پایه اصلی تمرین مؤثر هستند.
گاهی مشکل از وزنه نیست؛ از نحوه گرفتن آن است!