تساوی اسپانیا و کیپورد؛ یک هشدار بزرگ برای مدعیان
بعضی تساویها سروصدایشان از پیروزی بیشتر است...
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: شاید کمتر کسی تصور میکرد اسپانیا مقابل کیپورد نه تنها به تساوی رضایت بدهد بلکه حتی یک گل هم نزند!
بازی اسپانیا و کیپورد از مسابقههایی بود که یادآوری کرد اسمهای بزرگ همیشه تعیینکننده نیستند.
اسپانیا همه فاکتورهای برتری را داشت اما مهمترین عنصر آن را نداشت: اثرگذاری. و دیواری مقابلش بود به اسم کیپورد، تیمی که برای نخستین بار در تاریخش به جام جهانی آمده، اما طوری ایستاد که انگار سالهاست نمایش در سطح جهانی را بلد است.
کیپورد به اسپانیا فهماند بین مالکیت داشتن و مسلط بودن فاصله زیادی وجود دارد. شاید مهمترین جذابیت این مسابقه همین بود که هیبت از دوش اسپانیا برداشته شد. تیمی که معمولاً با نامش حریف را عقب میبرد، این بار خودش اسیر ناتوانی در گشودن بازی شد.
اسپانیا هرچه جلوتر رفت، بیشتر نشان داد مشکل فقط «فرصت نساختن» نیست؛ مشکل این است که موقعیتها به نتیجه تبدیل نمیشوند.
وقتی یک تیم کوچک در نخستین حضور جام جهانیاش مقابل غول اروپا دوام میآورد، ماجرا تنها در شانس یا دفاع چندلایه تعریف نمیشود، اینجا با تیمی طرفیم که فهمیده برای عقب نماندن در چنین مسابقهای، باید ترس را زودتر از هر چیز دیگری کنار بگذارد.
زیبایی فوتبال دقیقاً همینجاست، جایی که تیم کوچک به تیم پرآوازه اجازه نمیدهد قصه را به زبان خودش تعریف کند.
برای اسپانیا، این تساوی یک تلنگر جدی بود. چون نشان داد تیمی که در ظاهر همه ابزارها را دارد، اگر فاقد خلاقیت، صبر مؤثر و ضربه نهایی باشد، خیلی زود از یک مدعی ترسناک تبدیل میشود به تیمی که حریفان با جسارت بیشتری روبهرویش میایستند.
گاهی بزرگترین شگفتی، نه در گل زدن، که در گل نخوردن و در وادار کردن یک قدرت بزرگ به درماندگی شکل میگیرد.