لاروخا از کیپورد سیلی خورد؛ عربستان بهایش را پرداخت
بعضی تیمها تا زخمی نشوند به خود نمیآیند. اسپانیا برای جدی شدن، اول باید به کیپورد میخورد.
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: هفته قبل، همان اسپانیایی که از آن به عنوان یکی از مدعیان اصلی جام یاد میشد، مقابل دروازهبان کیپورد متوقف شد؛ وزینیا، مردی که دروازه را بست و اسپانیا را حسرت به دل گذاشت.
آن شب اسپانیا بیشتر از آنکه متوقف شده باشد، غافلگیر شده بود؛ انگار هنوز نفهمیده بود جام جهانی قرار نیست با اسمها شروع شود. آن تساوی، یک هشدار بود. و اسپانیا این هشدار را جدی گرفت.
مقابل عربستان، تیم دیگری را دیدیم. از همان دقیقه ۱۰، وقتی یامال گل اول را زد، معلوم بود این تیم قرار نیست دوباره اسیر اعتبارش شود.اسپانیا این بار با جدیت بازی کرد. تیمی که مقابل کیپورد انتظار داشت بازی خودش خودبهخود به نتیجه برسد در مقابل عربستان از همان ابتدا رفت که بازی را ببرد.
در این میان، اویارزابال یکی از مهمترین چهرههای مسابقه بود؛ بازیکنی که در همان نیمساعت اول دو گل زد و یک پاس گل داد، اما باز هم تا حدی زیر سایه یامال ماند. این خودش بخشی از واقعیت اسپانیای امروز است؛ تیمی که آنقدر استعداد و عمق دارد که گاهی حتی بهترین بازیکن زمین هم تمام توجهات را نصیب خودش نمیکند.
البته یک سوال خیلی مهم همچنان چشمک میزند؛ آیا اسپانیا واقعاً بیدار شده، یا فقط مقابل حریفی ضعیفتر، چهره واقعیتری از خودش نشان داده است؟
یک برد ۴-۰ همیشه تعیین کننده نیست. عربستان در این مسابقه سه شوت به سمت دروازه داشت و اسپانیا ۲۲ بار اقدام به شوتزنی کرد. این فاصله، بازی را یکطرفه نشان میدهد؛ اما همزمان یادآوری میکند که حریف هم در سطحی نبود که بتوان از این مسابقه به تنهایی نتیجه نهایی گرفت.
تیمهای بزرگ در جام جهانی معمولاً دو جور شروع میکنند؛ یا از همان ابتدا ریتم خودشان را پیدا میکنند، یا اول به بن بست میخورند و بعد تازه بیدار میشوند. اسپانیا فعلاً در دسته دوم قرار گرفته است. کیپورد نقش آن ضربه اول را بازی کرد و عربستان هزینهاش را پرداخت.
حالا باید دید این بیداری فقط واکنش به یک شوک بود، یا آغاز ثباتی است که اسپانیا برای رفتن تا مراحل بالاتر به آن نیاز دارد.