دست کم نگیرید؛ ژاپن آماده‌ی شوکه کردن برزیل؟!

نغمه افشار در گروه ورزشی چندثانیه آنلاین نوشت:

یادتان هست؟ جام جهانی ۲۰۲۲ و آلمانی که توسط سامورایی‌ها در هم کوبیده شد، و اسپانیایی که از آنها زخم خورد. اما همین تیم آسیایی که ققنوس‌وار به پرواز درآمده بود، به کرواسی باخت و برگشت خانه؛ درست وقتی که دنیا داشت باورش می‌کرد.

چهار سال گذشت، اما ژاپن فراموش نکرد.

این جام، در کنار هلند، سوئد و تونس، نه اول شد نه آخر، نباخت، امتیاز جمع کرد تا صعود کند.

بازیکنان ژاپن، هرکدام از یک سمت اروپا می‌آیند. یکی در رئال سوسیداد بازی می‌کند، دیگری در فرانکفورت، بازیکنی دیگر از برایتون آمده و دیگری در بوندسلیگا بزرگ شده. جمع این بازیکنان، این نسلی که در اروپا زندگی کرده‌اند، تا اینجای کار نگذاشتند خاطره تلخی برای تیمشان باقی بماند.

وقتی هر هفته در دل لیگ‌های بزرگ، زیر نگاه‌های تیزبین، بازی می‌کنی، جام جهانی دیگر آن غول ترسناکی که همه را به استرس می‌اندازد نیست. ژاپن یاد گرفته در بازی‌های مهم، بدون آنکه دست و پایش را گم کند، بازی را به سمت خود ببرد.

حالا در مرحله بعد، برزیل جلویشان است. تیمی با پنج ستاره روی پیراهن، بازیکنانی که اسم هرکدامشان ترس در دل حریف می‌اندازد، و تماشاگرانی که انتظار ششمین ستاره را می‌کشند.

 برزیلی که در این جام هفت امتیاز گرفته، ۷ گل زده، و با اقتدار از گروه رفته. ظاهراً تیمی است که به ژاپن می‌گوید: نباید خودت را با من مقایسه کنی!

اما برزیل هم باری روی دوشش دارد که سنگین‌تر از همیشه است. باری که شعارِ «باید قهرمان شوی» را با خود حمل می‌کند.

شاید این تصور که ژاپن نمی‌تواند برزیل را ببرد، خطرناک‌تر از خودِ ژاپن باشد! تیمی که چیزی برای از دست دادن ندارد و برای چیزی به دست آوردن به میدان خواهد رفت و آزادتر از زردپوشان برزیل است. و این آزادی همیشه می‌تواند زخم‌های کاری‌تری بزند!

باید نشست و دید که آیا مهد انضباط و دقتِ آسیا در جام جهانی ۲۰۲۶ هم به بزرگان فوتبال ضربه خواهد زد یا نه.

اگر کسی می‌خواهد بداند ژاپن واقعاً چه کاره است، باید از آلمان بپرسد. از اسپانیا بپرسد. و حتی شاید، از برزیل!