تورم ۳۷۵ درصدی روغن؛ شوک قیمتی در کالایی که جایگزینپذیر هم نیست
افزایش ۳۸۵ درصدی قیمت روغن، فقط گرانی یک کالای مصرفی نیست؛ نشانه فشاری است که حالا به ابتداییترین نیازهای سفره مردم و احساس امنیت معیشتی آنها رسیده است.
شیدا حصاری در چندثانیه آنلاین نوشت: روغن هم از سفره مردم پرید...
عادت داشتیم همیشه آن را در کابینت آشپزخانه ببینیم، بیآنکه خیلی به آن فکر کنیم. همیشه در سبد خرید بود؛ مثل نمک، مثل نان، مثل چیزهایی که قرار بود «همیشه باشند». نه خریدنش ذوقی داشت، نه نبودنش قابلتحمل بود.
صحبت از روغن است؛ کالایی که مرکز آمار میگوید در فروردین ۱۴۰۵ نسبت به سال قبل، ۳۸۵ درصد گران شده است.
این میزان افزایش، بیشتر شبیه شوک است تا رقمی که بتوان بهسادگی باورش کرد. چیزی که تا همین پارسال قیمتی قابلفهم داشت، حالا قلههای تورم را فتح کرده است.
شاید روغن یک کالای مصرفی باشد، اما مسئله اینجاست که نمیشود بهراحتی از کنار آن گذشت.
شاید بشود میوه را کمتر خرید، تنقلات را حذف کرد، یا گوشت را به ماهی یکبار رساند، اما روغن در دل آشپزی روزمره جا دارد؛ حذفکردنی نیست.
بالا رفتن قیمت روغن فقط یک گرانی ساده به حساب نمیآید بلکه فشاری است که از سطح درآمد عبور کرده و به قلب معیشت روزانه رسیده است.
خانوادهای که پیشتر با خرید یک حلب روغن، خیالش برای مدتی راحت بود، حالا باید هر بار هنگام خرید حساب کند که در ازای برداشتن این یکی، کدام قلم دیگر را از سبد بیرون بگذارد.
اینجاست که فقط با جابهجایی قیمتها روبهرو نیستیم؛ اولویتها هم در متن زندگی مردم جابهجا میشوند.
گرانی روغن فقط درباره یک کالا نیست؛ درباره مرزی است که هر روز عقبتر میرود. وقتی ابتداییترین اجزای آشپزخانه هم از دسترس دور میشوند، مردم فقط فقیرتر نمیشوند؛ احساس امنیتشان در زندگی روزمره هم فرسوده میشود.