با یک میلیون تومان کالابرگ گوشت بخریم یا پرتقال؟ روغن برداریم یا خرما؟
زمستان امسال برای سفره ایرانیان، سردتر از هر سال سپری شد. درحالی که به نیمه اسفندماه و تبوتاب خرید شب عید نزدیک میشویم، اعلام خبری از سوی احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، پرده از واقعیت عریانی برداشت که مدتهاست زیر لایههای «تورم اخلاقی» پنهان شده بود.
روزنامه سازندگی نوشت: زمستان امسال برای سفره ایرانیان، سردتر از هر سال سپری شد. درحالی که به نیمه اسفندماه و تبوتاب خرید شب عید نزدیک میشویم، اعلام خبری از سوی احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، پرده از واقعیت عریانی برداشت که مدتهاست زیر لایههای «تورم اخلاقی» پنهان شده بود. «سیبزمینی، پیاز، پرتقال و خرما هم کالابرگی شد». این جمله در نگاه نخست شاید برای عدهای نویدبخش «حمایت معیشتی» باشد اما برای طبقه متوسطی که هر روز لاغرتر میشود و دهکهایی که مدتهاست میوه را از دور تماشا میکنند، معنای دیگری دارد: سقوط آزاد قدرت خرید تا مرز «حیاتیترین» صیفیجات
چالش اصلی نه در کالابرگی شدن بلکه در «عدد» نهفته است. اعتبار یک میلیون تومانی کالابرگ برای هر نفر، در نگاه نخست شاید رقم قابل توجهی به نظر برسد اما وقتی پای حساب و کتاب ریاضی در بازارِ اول اسفند ۱۴۰۴ مینشینیم، این رقم بیشتر به یک «پازل غیرممکن» شبیه میشود. دولت ۱۱ قلم کالا شامل شیر، ماست، پنیر، گوشت قرمز، مرغ، تخممرغ، روغن، برنج، ماکارونی و قند و شکر را در این سبد قرار داده بود و حالا «میوه و ترهبار» هم به آن اضافه شده است.
پرسش اصلی از وزیر رفاه این است: چگونه میتوان با یک میلیون تومان، هم گوشت قرمز (که قیمتاش فراتر از تصور است) خرید، هم برنج و روغن را تامین کرد و حالا در کنار آنها، سیبزمینی، پیاز، پرتقال و خرما را هم گنجاند؟
پشت پرده این گرانیها، شبکه مخوف انباردارانی قرار دارد که از سرمای هوا به عنوان ابزاری برای فشار استفاده میکنند. در زمستان، هزینه نگهداری میوه در سولهها پایین است و دلالان با حبس محصول، عرضه را قطرهچکانی میکنند تا قیمت را بالا نگه دارند.
یک میلیون تومان اعتبار کالابرگ، در تلاطمِ بازار اسفندماه، مانند قایق کوچکی است که میخواهند، باری به اندازه یک کشتی را روی آن سوار کنند. نتیجه، غرق شدنِ هرچه بیشتر معیشت مردمی است که حالا باید برای خرید «پرتقال شب عید» هم چشم به پیامکِ شارژ اعتبار بدوزند.