نسل آلفا و «سرعت»؛ چرا انتظار کشیدن برایشان سختتر شده است؟
برای خیلی از بچههای امروز، چند دقیقه منتظر ماندن هم میتواند خستهکننده باشد. آنها به دنیایی عادت کردهاند که در آن، فاصله میان خواستن و رسیدن خیلی کوتاه است.
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: نسل آلفا از کودکی با ویدئوهای کوتاه، بازیهای آنلاین، اینترنت و محتوای فوری بزرگ شده است. ویدئو تمام نشده، بعدی آماده است؛ سؤال هنوز کامل پرسیده نشده، جوابش پیدا میشود و اگر چیزی در چند ثانیه اول جذاب نباشد، کنار گذاشته میشود.
برای همین، مسئله فقط کمحوصلگی بچهها نیست. آنها به سرعت عادت کردهاند.
نسل آلفا معمولاً به متولدین حدود سال ۲۰۱۰ به بعد گفته میشود؛ نسلی که از سالهای اول زندگی با صفحهنمایش و دنیای دیجیتال روبهرو بوده است.
در چنین شرایطی، خواندن یک کتاب، انجام دادن تکالیف یا منتظر ماندن برای رسیدن نوبت میتواند سختتر باشد؛ چون نتیجه فوری نیست.
البته نمیشود همه مشکلات تمرکز و بیحوصلگی را گردن صفحهنمایش انداخت. اما زیاد بودن زمان استفاده میتواند تمرکز و کنترل کودک روی رفتار و خواستههایش را سختتر کند.صبر کردن، مثل هر مهارت دیگری، تمرین میخواهد.
کودک باید یاد بگیرد که همه خواستهها همان لحظه برآورده نمیشوند. گاهی باید منتظر بماند، حوصلهاش سر برود و حتی کاری برای سرگرم کردن خودش نداشته باشد.
مشکل اینجاست که ما برای بیحوصلگی کودک هم همیشه یک راه فرار آماده داریم؛ ناراحت است، گوشی دستش میدهیم؛ منتظر است، ویدئو پخش میکنیم؛ حوصلهاش سر رفته، بازی باز میکنیم. در نتیجه، کمتر فرصت پیدا میکند که انتظار کشیدن را یاد بگیرد.
نسل آلفا به سرعت عادت کرده است؛ حالا باید یاد بگیرد بعضی چیزها ارزش صبر کردن دارند.
قرار نیست این سرعت را از زندگیاش حذف کنیم. فقط باید یادش بدهیم که همهچیز قرار نیست فوری اتفاق بیفتد.