«ایران میخواهد تو را ترور کند»؛ هشدار موساد به ترامپ، تله جنگی نتانیاهو؟
«اسرائیل هیوم» دیروز به نقل از منابع ناشناس مدعی شد موساد اطلاعات طرح ترور پهپادی ترامپ و مقامهای آمریکایی را به سیا داده و سرویس غربی دیگری آن را تأیید کرده است.
آرمان ایرانی در چندثانیه آنلاین نوشت:
به ادعای روزنامه، برخی مقامها به مراکز امن منتقل شدهاند، حضور عمومی ترامپ کاهش یافته و چشمانداز توافق آسیب دیده است.
اکنون، پرسش اینجاست: آیا نتانیاهو میخواهد هشدار امنیتی را به اهرمی علیه «راه سوم» واشنگتن تبدیل کند؟
راه سوم، هدف فشار
نتانیاهو خواهان حملات گسترده تازه است؛ ترامپ فعلاً محاصره دریایی و فشار اقتصادی را، با حفظ امکان عملیات محدود، ترجیح میدهد. تضعیف چشمانداز توافق لزوماً شکست محاصره نیست؛
بااینحال، استمرار تهدید علیه آمریکاییها میتواند دستاویز نتانیاهو برای زیر سؤال بردن کفایت این سیاست باشد؛ هرچند محاصره اصولاً اهدافی فراتر از رفع تهدید جانی مقامها دارد.
از هشدار تا حفاظت
نگرانی واشنگتن فقط بر گزارش موساد استوار نیست. انتقال اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، به پایگاه نظامی با توصیه سرویس مخفی مستقلاً گزارش شده؛ یادداشت اطلاعاتی اکتبر نیز از پیشرفت طرحهای ادعایی علیه آمریکاییها حکایت دارد.
بسنت از تهدیدهای مداوم علیه ترامپ و نیروهای آمریکایی گفته، اما همچنان مدافع محاصره و فشار اقتصادی است. اقدام حفاظتی، نه طرح پهپادی را ثابت میکند و نه ضرورت جنگ را.
تلویزیون و خیابان؛ در برابر موضع رسمی تهران
ترامپ چرا ممکن است نگران جان خود و خانوادهاش باشد؟ خبرگزاری تسنیم در مرداد ویدئویی درباره رفتوآمد و امکان دسترسی به ملانیا منتشر کرد.
شبکه سه نیز ویدئویی درباره رصد بارون ترامپ پخش کرد که از جایزه ادعایی ۱۰ میلیون دلاری برای قتل او میگفت.سرویس مخفی آمریکا اعلام کرد از ویدئو مطلع است.
۱۴ آبان نیز تصاویر اعدام نمادین ترامپ در میدان تجریش از تلویزیون پخش شد. این پیامها میتوانند نگرانکننده باشند؛ اما وجود هماهنگی میان آنها یا طرح عملیات ترور واقعی را اثبات نمیکنند.
در سوی دیگر، محسن رضایی، مقام ارشد امنیتی ایران، ادعای طراحی ترور بارون را «دروغ بزرگ» خواند و نتانیاهو را متهم کرد که با روایتسازی میخواهد ترامپ را بفریبد و بترساند.
سخنان او فقط تکذیب نیست؛ همان فرضیه را از منظر تهران بیان میکند: بهرهبرداری از هراس امنیتی برای تغییر تصمیم واشنگتن. این اتهام نیز اثبات نیت نتانیاهو نیست.
دوگانگی پیامهای تلویزیونی و موضع رسمی، خود بخشی از مسئله است.
واکنش ترامپ؛ از تهدید تا انتخاب
ترامپ در تیرماه هشدار داد اگر ایران برای ترورش اقدام کند، هزار موشک آماده شلیک است و هزاران موشک دیگر در پی میآید؛ گفت دستورها نیز صادر شدهاند. او خود را هدف نخست تهدید دانسته است.
پشت این لحن کوبنده، آسیبپذیری انسانی در برابر خطر مرگ و نگرانی احتمالی برای همسر و فرزند قرار دارد؛ بیآنکه از احساس واقعی او آگاه باشیم. همین تفاوت میان نگرانی قابل فهم و تصمیم قطعی سیاسی، راه را بر نتیجهگیری شتابزده میبندد.
بااینحال، واکنش تند لزوماً انتخاب جنگ تازه نیست: ترامپ فعلا، فشار اقتصادی را دنبال میکند.
تلاقی دو محاسبه بقا
نتانیاهو هم مدعی شده ایران برای ترور یکی از پسرانش تلاش کرده است. شاباک تهدید جدی علیه یائیر و بازگرداندن حفاظتی او از آمریکا را تأیید کرد، نه منشأ ایرانی تهدید را.
بنابراین هر دو رهبر از تهدید علیه خود یا خانواده سخن میگویند؛ برای نتانیاهو، آینده سیاسی و مخاطرات قضایی نیز مطرح است.
همزمانی این وضعیتها انگیزه جنگ را ثابت نمیکند، اما امکان بهرهبرداری سیاسی از هشدار را برجسته میسازد.
بهویژه آنکه روایت تهدید علیه خانواده هر دو طرف، با وجود تفاوت شواهد، میتواند در گفتوگوی امنیتی دو متحد طنین پیدا کند.
برگ تازه نتانیاهو شاید تردید ترامپ را افزایش دهد؛ اما جنگی که ممکن است خطر تلافیجویی را بیشتر کند، چگونه امنیت کوتاه مدت و بلندمدت او را تضمین میکند؟