جلب اعتماد تهران؛ کاری که برای ونس آسان نخواهد بود
ولی نصر، استاد روابط بینالملل در دانشگاه جانز هاپکینز، معتقد است محمد باقر قالیباف در خط مقدم نظامی قرار دارد که در بیاعتمادی به ترامپ، متحد و منسجم است.
نصر میگوید: «اینطور نیست که قالیباف مستقل و خودسرانه عمل کند. هر توییت، هر موضعگیری، موضع نظام است. او هیئتی بزرگ را به اسلامآباد برد، چون هدف، نمایندگی کردن کل ساختار نظام بود.»
اما ترامپ روز جمعه گذشته با رگباری از پستها در شبکه اجتماعی تروث سوشال سوءظنها را بیشتر کرد. او اعلام کرد ایران پذیرفته است تنگه هرمز را باز کند و اورانیوم غنیشده خود را بدون هیچ مشوق مالی تحویل دهد.
برای مذاکرهکنندگان ایرانی که باور داشتند توانستهاند مانع دستیابی کامل آمریکا به اهداف جنگیاش شوند، این اعلام عمومی نه نشانه پیشرفت، بلکه ضربهای مستقیم به اعتماد بود؛ ضربهای که اگر توافقی در حال شکلگیری بود، آن را بهشدت تضعیف کرد.
ولی نصر در توضیح فضای تهران میگوید: «در ایران بر سر جنگ یا مسئله هستهای شکافی وجود ندارد. اختلاف بر سر رفتار ترامپ بوده است. در تهران بحثی جدی جریان دارد: آیا او واقعاً درباره توافق جدی است؟ آیا فقط مذاکرهکنندهای سختگیر است یا برای بازار نفت نمایش غیرقابلپیشبینی اجرا میکند، یا ما وقت خود را تلف میکنیم و بهتر است برای دور سوم جنگ آماده شویم» »
او سپس جمعبندی تلختری ارائه میدهد: «دست بالا در تهران با این دیدگاه است که او دروغ میگوید.» همین برداشت، بزرگترین مانع پیشروی ونس خواهد بود.
اگر مذاکرات از سر گرفته شود، چالش اصلی او فقط تدوین متن توافق یا یافتن فرمولی برای آتشبس پایدار نیست؛ بلکه باید قالیباف و تیم گسترده مذاکرهکنندگان ایرانی را قانع کند که رئیسش، یعنی دونالد ترامپ، مردی قابل اعتماد است. این مأموریت آسان نخواهد بود.