خودشیفتهها واقعاً خودشان را دوست دارند؟
خودشیفتهای که مدام از خودش تعریف میکند، خیلی هم از خودش مطمئن نیست. برای بعضی از این آدمها، دیده شدن، تعریف شنیدن و تأیید گرفتن تبدیل به یک نیاز همیشگی میشود.
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: خودشیفتگی با عزتنفس سالم فرق دارد. آدمی که عزتنفس دارد، ارزش خودش را فقط از نگاه دیگران نمیگیرد. فرد خودشیفته اما برای حفظ تصویری که از خودش ساخته، به توجه و تحسین دیگران وابسته میشود.
ممکن است خودش را خیلی خاص، برتر و شکستناپذیر نشان بدهد، اما نظر دیگران و میزان موفقیتش روی حالش تأثیر زیادی بگذارد. برای همین، یک انتقاد ساده هم گاهی واکنش شدیدی ایجاد میکند؛ از عصبانیت و تحقیر طرف مقابل گرفته تا انکار، قربانی نشان دادن خود یا حتی قطع رابطه.
پشت این ظاهر مطمئن، گاهی ترس از شکست، بیارزش بودن یا پذیرفته نشدن وجود دارد. در نوع آسیبپذیر خودشیفتگی، حساسیت به بیتوجهی و انتقاد حتی بیشتر است و فرد ممکن است خیلی زود احساس طرد شدن کند.
خودشیفتگی همیشه با آدمی که بلندبلند از خودش تعریف میکند و دوست دارد مرکز توجه باشد دیده نمیشود. بعضیها آرامترند، اما مدام خودشان را با دیگران مقایسه میکنند و دنبال تأیید گرفتن هستند.
البته هرکسی که از خودش تعریف میکند یا اعتمادبهنفس بالایی دارد، خودشیفته نیست و تشخیص اختلال شخصیت هم کار متخصص است.
خیلی وقتها خودشیفته بیشتر از خودِ واقعیاش، به تصویری وابسته است که از خودش ساخته و میخواهد دیگران هم همان را باور کنند.