چرا نباید از اشتباهات کوچک دیگران فاجعه بسازیم؟

به گزارش چندثانیه آنلاین به نقل از پایگاه علمی «Greater Good Science Center» وابسته به دانشگاه برکلی، روانشناسان هشدار می‌دهند که واکنش نادرست به «دردسرهای کوچک روزمره» (مثل گیر کردن در ترافیک یا برخورد با یک فرد بی‌ملاحظه) می‌تواند اثرات مخرب‌تری از رویدادهای بزرگ زندگی بر سلامت روان و روابط ما داشته باشد: 

 دکتر ملانی گرینبرگ (Melanie Greenberg)، روانشناس بالینی، می‌گوید استرس ناشی از این آزردگی‌های کوچک، با ترشح مداوم هورمون‌های کورتیزول و آدرنالین، به مرور زمان باعث فرسودگی بدن، افسردگی و کاهش رضایت از زندگی می‌شود. 

برای مقابله با این مشکل، روانشناسان چهار راهکار علمی و کاربردی را پیشنهاد می‌دهند که اولین آن‌ها «پذیرش آگاهانه» (Mindful acceptance) است؛ یعنی به جای عصبانیت، با کشیدن نفس‌های عمیق و تمرکز بر بدن، سیستم عصبی را پیش از فوران خشم آرام کنیم. 

دومین راهکار، «چارچوب‌بندی مجدد» (Reframing) است؛ به این معنا که نباید هر اتفاق کوچکی را یک «توهین شخصی» تلقی کنیم (مثلاً اینکه همسرم فراموش کرده تلویزیون را خاموش کند، به معنای بی‌اهمیت بودن من برای او نیست). 

 سومین قدم، تمرین «شفقت به خود و همدلی با دیگران» است؛ گاهی اوقات واکنش تند ما به خاطر کمال‌گرایی افراطی است؛ باید بپذیریم که نه ما و نه دیگران (مثل اپراتوری که ما را پشت خط نگه داشته) بی‌نقص نیستیم. 

 چهارمین تکنیک، تغییر زاویه دید و «تمرین قدردانی» در همان لحظه آزاردهنده است؛ (مثلاً: بله، پایم به تخت خورد و درد گرفت، اما حداقل نشکسته و می‌توانم راه بروم). 

 روانشناسان تاکید می‌کنند که فرو خوردن و سرکوب خشم راهگشا نیست، اما تخلیه ناگهانی آن بر سر دیگران (Venting) نیز معمولاً نتیجه عکس می‌دهد و باعث دوری اطرافیان می‌شود. 

 در نهایت، داشتن یک سبک زندگی سالم شامل خواب کافی، ارتباط با طبیعت و وقت گذراندن با افراد حمایت‌گر، ظرفیت روانی ما را برای عبور آرام از این دست‌اندازهای روزمره افزایش می‌دهد.