چرا عدهای جنگ را راه حل اول میدانند؟ | چین و آمریکا دشمنان جدی یکدیگرند اما با هم نمیجنگند
کشوری که از موضع قدرت مذاکره میکند، چیزی از عزت خود کم نمیکند؛ بلکه از یکی از مهمترین ابزارهای قدرت ملی استفاده کرده است.
به گزارش چندثانیه آنلاین، روزنامه اعتماد نوشت:
سخنان اخیر مسعود پزشکیان درباره ضرورت گفتوگو با آمریکا، یک پرسش اساسی را پیش روی جامعه قرار میدهد: اگر میتوان بخشی از منافع کشور را از مسیر مذاکره تأمین کرد، چرا باید مذاکره را ذاتاً امری مذموم بدانیم؟
چین و آمریکا رقیب یکدیگرند، اما رقابت به معنای قطع همه کانالهای ارتباطی نیست؛ همزمان مذاکره میکنند، توافق میبندند و اختلافات را مدیریت میکنند.
مذاکره به معنای اعتماد به طرف مقابل نیست؛ مذاکره یعنی تلاش برای تبدیل اختلافات کنترلنشده به موضوعاتی قابل بحث و قابل حل.
کشوری که از موضع قدرت مذاکره میکند، چیزی از عزت خود کم نمیکند؛ بلکه از یکی از مهمترین ابزارهای قدرت ملی استفاده کرده است.
مخالفان مذاکره باید پاسخ دهند: اگر جنگ میتواند آخرین گزینه باشد، چرا باید اولین گزینه تلقی شود؟
آیا در سیاست خارجی راه سومی به نام بازدارندگی همراه با دیپلماسی وجود ندارد؟
مساله اصلی نباید این باشد که «با دشمن مذاکره کنیم یا نکنیم؟» بلکه این است که چگونه مذاکره کنیم که کمترین امتیاز را بدهیم و بیشترین منفعت را به دست آوریم.
هدف سیاست خارجی، زیاد کردن دشمنان نیست؛ هدف آن، زیاد کردن امنیت، رفاه و قدرت ملی کشور است.