توهم لاین کند؛ وقتی ذهن ما در ترافیک بازی می‌دهد

ترافیک همیشه یکنواخت و قابل پیش‌بینی نیست. ممکن است در یک لاین، یک راننده کمی دیرتر حرکت کند، کسی بخواهد بپیچد، خودرویی دنبال جای پارک باشد یا تاکسی‌ای برای سوار کردن مسافر توقف کند. همین اتفاق‌های کوچک باعث می‌شوند یک خط برای چند دقیقه کندتر شود و بعد دوباره شرایط عوض شود.

توهم لاین کند؛ وقتی ذهن ما در ترافیک بازی می‌دهد

به گزارش چندثانیه آنلاین: خیلی از ما در ترافیک این حس را تجربه کرده‌ایم که هر لاینی را انتخاب می‌کنیم، درست همان خط از بقیه کندتر حرکت می‌کند. این موضوع آن‌قدر تکرار می‌شود که انگار یک قانون نانوشته در خیابان‌هاست. اما واقعیت این است که بیشتر از آن‌که واقعا بدشانس باشیم، ذهن ما این اتفاق را پررنگ‌تر از حالت عادی ثبت می‌کند.

یکی از دلایل اصلی این احساس، خطای ذهنی در مقایسه است. وقتی در لاین خودمان هستیم، تمام توقف‌ها، ترمزها و مکث‌ها را با دقت حس می‌کنیم، اما حرکت لاین کناری بیشتر به چشم می‌آید. ما معمولا فقط لحظه‌هایی را می‌بینیم که خط بغل کمی جلو می‌افتد، نه لحظه‌هایی را که دوباره کند می‌شود. به همین خاطر فکر می‌کنیم انتخاب ما همیشه بدترین انتخاب بوده است.

دلیل دیگر این است که ترافیک همیشه یکنواخت و قابل پیش‌بینی نیست. ممکن است در یک لاین، یک راننده کمی دیرتر حرکت کند، کسی بخواهد بپیچد، خودرویی دنبال جای پارک باشد یا تاکسی‌ای برای سوار کردن مسافر توقف کند. همین اتفاق‌های کوچک باعث می‌شوند یک خط برای چند دقیقه کندتر شود و بعد دوباره شرایط عوض شود.

نکته جالب اینجاست که وقتی لاین‌مان را عوض می‌کنیم، اغلب انتظار داریم سریع نتیجه بگیریم. اگر بلافاصله سرعت بیشتر نشود، بیشتر حرص می‌خوریم و احساس می‌کنیم اشتباه کرده‌ایم. درحالی‌که گاهی اگر چند ثانیه دیگر در همان خط می‌ماندیم، مسیر خودبه‌خود باز می‌شد. این عجله برای تصمیم‌گیری، حس نارضایتی را بیشتر می‌کند.

از نظر روانشناسی، انسان‌ها ضرر و تاخیر را بیشتر از حالت عادی حس می‌کنند. یعنی اگر لاین کناری فقط دو ماشین جلو بیفتد، ذهن ما آن را بزرگ می‌کند و مدام تکرار می‌کند که «باز هم من اشتباه کردم». اما اگر لاین خودمان بهتر حرکت کند، معمولا خیلی زود آن را عادی فرض می‌کنیم و کمتر به خاطر می‌سپاریم. به همین دلیل خاطره لاین‌های کند بیشتر در ذهن می‌ماند.

در بعضی مواقع هم واقعا انتخاب لاین سخت است، چون ظاهر یک خط با واقعیتش فرق دارد. مثلا ممکن است یک لاین خلوت‌تر به نظر برسد، اما جلوتر به خاطر پیچ، ایستگاه اتوبوس، پارک دوبل یا ورود خودروها از فرعی دچار کندی شود. در مقابل، لاینی که شلوغ‌تر دیده می‌شود، چون روان‌تر حرکت می‌کند، در مجموع سریع‌تر به مقصد می‌رسد.

پس اینکه همیشه فکر می‌کنیم لاین ما کندتر است، ترکیبی از واقعیت ترافیک و برداشت ذهنی ماست. هم شرایط خیابان مدام تغییر می‌کند و هم ذهن ما روی لحظه‌های بد بیشتر تمرکز دارد. شاید به همین خاطر بهترین کار در خیلی از مواقع این باشد که به‌جای تغییر مداوم لاین، آرامش‌مان را حفظ کنیم و با صبر بیشتری رانندگی کنیم؛ چون گاهی مشکل از لاین نیست، از قضاوت عجولانه ماست.

ارسال نظر

خبر‌فوری: سهم لبنیات از سفره ایرانی‌ها چقدر است؟