امضای حرکتی؛ وقتی راه رفتن هویت شما را فاش می‌کند

به گزارش چندثانیه آنلاین: هر انسان یک الگوی راه رفتن مخصوص به خودش دارد؛ چیزی که به آن «امضای حرکتی» یا Gait Analysis می‌گویند. همان‌طور که اثر انگشت در هر فرد متفاوت است، نحوه حرکت پاها، ریتم قدم‌ها و حالت بدن هنگام راه رفتن هم می‌تواند منحصربه‌فرد باشد.

این تفاوت‌ها به عوامل زیادی بستگی دارند؛ مثل فرم استخوان‌بندی، قدرت عضلات، زاویه زانو، نحوه قرار گرفتن کف پا روی زمین و حتی عادت‌های حرکتی روزمره. به همین دلیل دو نفر ممکن است قد و وزن مشابهی داشته باشند، اما باز هم مدل راه رفتنشان کاملاً با هم فرق کند.

دانشمندان و متخصصان امنیتی از همین ویژگی برای شناسایی افراد استفاده می‌کنند. دوربین‌ها و سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند با بررسی طول گام، سرعت حرکت، تاب خوردن دست‌ها و توزیع وزن بدن، تشخیص دهند که یک فرد خاص چگونه راه می‌رود.

نکته جالب اینجاست که گاهی حتی اگر چهره کسی پوشیده باشد یا تصویر او واضح نباشد، باز هم امکان شناسایی‌اش از روی راه رفتن وجود دارد. چون بدن هنگام حرکت، الگوهایی تولید می‌کند که پنهان کردنشان سخت‌تر از پنهان کردن صورت است.

امضای حرکتی فقط در مسائل امنیتی کاربرد ندارد؛ در پزشکی هم بسیار مهم است. پزشکان با تحلیل راه رفتن می‌توانند مشکلات عصبی، آسیب‌های عضلانی، بیماری‌های مفصلی یا حتی نشانه‌های اولیه بعضی اختلالات مثل پارکینسون را تشخیص دهند.

در ورزش هم از این فناوری استفاده می‌شود تا عملکرد ورزشکاران بهتر شود و خطر آسیب‌دیدگی کاهش پیدا کند. مثلاً بررسی نحوه دویدن یا فرود آمدن پا روی زمین می‌تواند نشان دهد کدام عضله ضعیف است یا چه حرکتی فشار اضافی به زانو و مچ وارد می‌کند.

به همین دلیل، راه رفتن فقط یک حرکت ساده روزمره نیست؛ بلکه نوعی هویت حرکتی پنهان است که اطلاعات زیادی درباره بدن، سلامت و حتی شخصیت فیزیکی ما فاش می‌کند. انگار پاهای ما، بدون اینکه حرف بزنند، همیشه در حال معرفی کردن ما هستند.