تصاویر| مرسدس دبلیو ۲۰۱؛ بنزی که محبوب دل ایرانی ها شد!

مرسدس بنز دبلیو ۲۰۱، که با کد شاسی W201 شناخته می‌شود، یک خودروی لوکس جمع‌وجور  بود که توسط شرکت مرسدس بنز در اشتوتگارت، آلمان، طراحی و تولید شد. این مدل که به عنوان سری 190 و گاهی با لقب بچه بنز شناخته می‌شود، در نوامبر ۱۹۸۲ معرفی شد و اولین ورود مرسدس-بنز به بخش خودروهای لوکس جمع‌وجور بود. W201 به عنوان پیشرو سری C-Class طراحی شد تا با BMW 3 Series (E30) و سایر رقبا در بازار روبه‌رشد خودروهای لوکس کوچک رقابت کند.

به گزارش فرادید،  این خودرو تنها در نوع بدنه سدان عرضه شد و با موتورهای بنزینی و دیزلی ۴ و ۵ سیلندر و بنزینی ۶ سیلندر ارائه گردید. مدل‌های شاخص شامل 190، 190 E، 190 D، 190 E 2.3-16، و 190 E 2.5-16 Evolution بودند. تولید W201 از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۳ ادامه داشت و حدود ۱,۸۷۹,۶۳۰ دستگاه ساخته شد، که آن را به یکی از موفق‌ترین مدل‌های مرسدس-بنز در دهه ۱۹۸۰ تبدیل کرد. قیمت پایه در سال ۱۹۸۲ از حدود ۲۰,۰۰۰ دلار (190) تا ۴۵,۰۰۰ دلار (190 E 2.5-16) بود (معادل حدود ۶۰,۰۰۰ تا ۱۳۵,۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۵ با احتساب تورم). W201 به دلیل کیفیت ساخت، ایمنی، و مهندسی پیشرفته، در بازارهای جهانی، به‌ویژه اروپا، ایالات متحده، و آسیا، موفقیت چشمگیری کسب کرد و پایه‌گذار سری C-Class شد.

تاریخچه مرسدس بنز دبلیو ۲۰۱

مرسدس-بنز در دهه ۱۹۷۰ با سری S-Class (W116) و E-Class (W123) در بخش خودروهای لوکس میان‌سایز و فول‌سایز غالب بود، اما بازار خودروهای لوکس جمع‌وجور در حال رشد بود، به‌ویژه با موفقیت BMW 3 Series (E21). توسعه W201 از سال ۱۹۷۴ آغاز شد و با هزینه‌ای حدود ۶۰۰ میلیون دلار، تحت نظارت برونو ساکو (طراح) و ورنر بریتشل (مهندس ارشد) انجام گرفت. W201 در دسامبر ۱۹۸۲ رونمایی شد و طراحی ساده و زاویه‌دار آن (با ضریب درگ ۰.۳۳) و کیفیت ساخت بالا، آن را به رقیبی جدی برای BMW تبدیل کرد.

W201 با ویژگی‌های ایمنی مانند کیسه هوای راننده (از ۱۹۸۴)، ABS، و شاسی مقاوم در برابر تصادف، استانداردهای جدیدی در کلاس خود تعیین کرد. مدل‌های اسپرت مانند 190 E 2.3-16 (۱۹۸۳) با موتور طراحی‌شده توسط Cosworth و 190 E 2.5-16 Evolution (۱۹۸۸-۱۹۹۰) برای رقابت در مسابقات DTM (Deutsche Tourenwagen Meisterschaft) معرفی شدند و موفقیت‌هایی در برابر BMW M3 کسب کردند. این مدل‌ها شهرت W201 را به عنوان خودرویی با قابلیت‌های اسپرت تقویت کردند. در سال ۱۹۸۸، فیس‌لیفتی با بهبودهایی در طراحی (سپرها، چراغ‌ها، و داشبورد) و موتورهای جدید (مانند ۲.۵ لیتری دیزلی) اعمال شد.

W201 در بازارهای جهانی، به‌ویژه اروپا و ایالات متحده، فروش قوی داشت و حدود ۴۲% از فروش سری C-Class تا سال ۲۰۲۵ را تشکیل می‌داد. این مدل در آفریقای جنوبی تا ۱۹۹۴ تولید شد و جای خود را به W202 C-Class داد. امروزه، W201 به دلیل دوام استثنایی و طراحی کلاسیک، در میان علاقه‌مندان به خودروهای کلاسیک محبوب است و در حراجی‌ها (مانند RM Sotheby’s ۲۰۲۴) با قیمت‌های ۵,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ دلار (بسته به مدل، به‌ویژه 190 E 2.5-16 Evolution II) معامله می‌شود.

سیستم فنی و مهندسی مرسدس دبلیو ۲۰۱​

Mercedes-Benz W201 بر پایه شاسی unibody فولادی با تعلیق مستقل طراحی شده بود. ابعاد آن شامل طول ۴.۴۲۰ متر، عرض ۱.۶۷۸ متر، ارتفاع ۱.۳۸۱ متر، و وزن خالی ۱,۱۲۰ تا ۱,۳۶۰ کیلوگرم (بسته به مدل) بود. بدنه از فولاد با پوشش ضدزنگ و رنگ‌های متالیک ساخته شده بود و آیرودینامیک با ضریب درگ ۰.۳۳ بهینه شده بود.

موتور و پیشرانه: W201 با موتورهای متنوعی عرضه شد:

• بنزینی:
  • 190/190 E: خطی ۴ سیلندر (M102)، ۲.۰ لیتر، ۹۰-۱۲۲ اسب بخار (۶۷-۹۱ کیلووات)، ۱۶۵-۱۷۸ نیوتن‌متر.
  • 190 E 2.3: خطی ۴ سیلندر (M102)، ۲.۳ لیتر، ۱۳۶ اسب بخار (۱۰۰ کیلووات)، ۲۰۰ نیوتن‌متر.
  • 190 E 2.3-16: خطی ۴ سیلندر (M102 Cosworth)، ۲.۳ لیتر، ۱۸۵ اسب بخار (۱۳۸ کیلووات)، ۲۳۵ نیوتن‌متر.
  • 190 E 2.5-16: خطی ۴ سیلندر (M102 Cosworth)، ۲.۵ لیتر، ۱۹۵-۲۰۴ اسب بخار (۱۴۵-۱۵۲ کیلووات)، ۲۴۰ نیوتن‌متر.
  • 190 E 2.6: خطی ۶ سیلندر (M103)، ۲.۶ لیتر، ۱۶۰ اسب بخار (۱۱۹ کیلووات)، ۲۲۰ نیوتن‌متر.
• دیزلی:
  • 190 D: خطی ۴ سیلندر (OM601)، ۲.۰ لیتر، ۷۲ اسب بخار (۵۴ کیلووات)، ۱۲۳ نیوتن‌متر.
  • 190 D 2.5: خطی ۵ سیلندر (OM602)، ۲.۵ لیتر، ۹۰-۹۴ اسب بخار (۶۷-۷۰ کیلووات)، ۱۵۴-۱۵۸ نیوتن‌متر. انتقال قدرت از طریق گیربکس ۴/۵ سرعته دستی یا ۴ سرعته اتوماتیک به چرخ‌های عقب (rear-wheel drive) انجام می‌شد. سیستم سوخت‌رسانی کاربراتور (مدل‌های پایه ۱۹۸۲-۱۹۸۴) یا تزریق الکترونیکی Bosch KE-Jetronic (بنزینی) و تزریق مستقیم (دیزلی) بود. مخزن سوخت ۵۵ لیتری برد را به ۵۰۰-۸۰۰ کیلومتر می‌رساند.

طراحی و آیرودینامیک: طراحی زاویه‌دار با خطوط ساده (کار برونو ساکو) و شیشه‌های تک‌لایه بود. تعلیق جلو مک‌فرسون (MacPherson strut) و عقب مستقل چنداتصالی (multi-link، اولین در مرسدس) با کمک فنرهای هیدرولیک برای راحتی و پایداری طراحی شده بود. ترمزها دیسکی جلو و درام/دیسکی عقب (بسته به مدل) با ABS (اختیاری تا ۱۹۸۸، سپس استاندارد) بودند. چرخ‌ها ۱۴ یا ۱۵ اینچی (۱۶ اینچ در مدل‌های 2.3-16 و 2.5-16) با تایرهای Michelin یا Pirelli بودند. کابین برای ۵ سرنشین با پارچه (مدل‌های پایه)، چرم (مدل‌های بالاتر)، و داشبورد آنالوگ طراحی شده بود و شامل سیستم صوتی Becker، تهویه دستی/اتوماتیک، و شیشه‌های برقی (در مدل‌های بالاتر) بود.

ایمنی شامل کیسه هوای راننده (از ۱۹۸۴)، کمربندهای پیش‌کشنده (از ۱۹۸۸)، ABS، و کنترل کشش (TCS، در مدل‌های اسپرت) بود. مصرف سوخت ۸-۱۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر (بنزینی) و ۶-۸ لیتر (دیزلی) بود، با انتشار CO2 حدود ۱۹۰-۲۵۰ گرم بر کیلومتر.ایمنی و دوام: W201 با شاسی unibody و فولاد ضدزنگ، دوام بالایی داشت (تا ۵۰۰,۰۰۰ کیلومتر با نگهداری مناسب). تست‌های تصادف NHTSA (معادل ۴ ستاره) ایمنی بالای آن را نشان داد. تعلیق چنداتصالی عقب، هندلینگ و ایمنی را بهبود بخشید.

عملکرد

Mercedes-Benz W201 190 عملکردی مناسب برای خودروهای لوکس جمع‌وجور دهه ۱۹۸۰ داشت:

• سرعت :
  • 190/190 E: حداکثر ۱۷۵-۱۹۵ کیلومتر در ساعت (۱۰۹-۱۲۱ مایل در ساعت).
  • 190 E 2.3: حداکثر ۲۰۵ کیلومتر در ساعت.
  • 190 E 2.3-16: حداکثر ۲۳۰ کیلومتر در ساعت.
  • 190 E 2.5-16: حداکثر ۲۳۵-۲۴۰ کیلومتر در ساعت.
  • 190 E 2.6: حداکثر ۲۱۲ کیلومتر در ساعت.
  • 190 D: حداکثر ۱۶۰-۱۶۵ کیلومتر در ساعت.
  • 190 D 2.5: حداکثر ۱۷۵-۱۸۰ کیلومتر در ساعت.
• شتاب:
  • 190/190 E: ۰ تا ۱۰۰ در ۱۱.۵-۱۴.۴ ثانیه.
  • 190 E 2.3: ۰ تا ۱۰۰ در ۹.۸ ثانیه.
  • 190 E 2.3-16: ۰ تا ۱۰۰ در ۷.۵ ثانیه.
  • 190 E 2.5-16: ۰ تا ۱۰۰ در ۷.۱-۷.۳ ثانیه.
  • 190 E 2.6: ۰ تا ۱۰۰ در ۸.۲ ثانیه.
  • 190 D: ۰ تا ۱۰۰ در ۱۷.۷ ثانیه.
  • 190 D 2.5: ۰ تا ۱۰۰ در ۱۵.۱ ثانیه.
• برد: ۵۰۰-۸۰۰ کیلومتر با مخزن ۵۵ لیتری.
• نرخ صعود: توانایی صعود شیب‌های ۳۰-۳۵% با بار کامل.
• فاصله توقف: توقف از ۱۰۰ به ۰ در حدود ۳۹-۴۳ متر با ترمزهای ABS.

W201 در جاده‌های هموار و اتوبان‌های اروپا عملکرد خوبی داشت و تعلیق چنداتصالی آن راحتی و هندلینگ عالی ارائه می‌داد. مدل 190 E 2.5-16 با موتور Cosworth و گشتاور ۲۴۰ نیوتن‌متر، شتاب و هندلینگ اسپرت (شتاب جانبی ۰.۸۵ g در تست‌های Auto Motor und Sport ۱۹۸۸) ارائه می‌داد و در DTM موفقیت‌هایی کسب کرد. در مقایسه با BMW 325i (E30، ۱۷۰ اسب بخار، ۰-۱۰۰ در ۸.۳ ثانیه)، W201 لوکس‌تر و با دوام‌تر بود، اما وزن سنگین‌تر (تا ۱,۳۶۰ کیلوگرم) هندلینگ را در پیچ‌های تند کمی محدود می‌کرد.

W201 با فناوری‌های پیشرو (مانند تعلیق چنداتصالی و ABS) و دوام استثنایی، استانداردهای لوکس جمع‌وجور را بازتعریف کرد. امروزه، این مدل در رویدادهای کلاسیک مانند Goodwood Festival of Speed شرکت می‌کند و در بازار خودروهای کلاسیک، به‌ویژه نسخه‌های 2.5-16 Evolution II، با ارزش است. موزه Mercedes-Benz در اشتوتگارت نمونه‌هایی از W201 را به نمایش می‌گذارد، که جایگاه آن را به عنوان یکی از خودروهای کلیدی دهه ۱۹۸۰ تثبیت کرده است.