چرا هر انتقادی از تیم ملی، خیلی زود به «ضدیت با تیم ملی» تبدیل می‌شود؟

فقط کافی است بگویی: تیم ملی خوب نبود! همین یک جمله‌ی ساده، شما را دشمن شماره‌یک تیم ملی خواهد کرد!

چرا هر انتقادی از تیم ملی، خیلی زود به «ضدیت با تیم ملی» تبدیل می‌شود؟

نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: نقد کردن، طبیعی‌ترین و ساده‌ترین حق رسانه‌ها و کارشناسان است. اما همین حق ساده، همین کار ابتدایی، این روزها جنجال زیادی به دنبال دارد. کافی است کسی از تیم ملی انتقاد کند تا انگ وطن‌فروشی به او بخورد.وقتی یک تیم تبدیل می‌شود به نماد ارزش‌های زیاد، هر ایراد فنی به آن هم ناخواسته رنگ حمله به همان ارزش‌ها را می‌گیرد.

اگر قرار نیست کسی از مسئولان تیم سؤال بپرسد، پس کنفرانس‌های خبری برای چیست؟ سؤال‌هایی که تک‌تک افراد حاضر در این تیم وظیفه دارند به آن‌ها پاسخ بدهند.

این‌که چرا این‌طور بازی کردیم؟

چرا این بازیکن بازی نکرد؟

چرا اشتباهات تکرار شد؟

و در نهایت این‌که چرا هر انتقادی باید به دشمنی تعبیر شود؟

بخش دیگر ماجرا، حبابی است که دور تیم ملی و اطرافش کشیده شده. در سال‌های اخیر، بیانیه‌های رسمی، برنامه‌های تلویزیونی و بعضی واکنش‌ها تلاش کرده‌اند فضای بحث را دوگانه کنند: یا کاملاً حامی باش، یا کاملاً علیه.انگار جایی برای وسط وجود ندارد.جایی برای این‌که هم تیم ملی را دوست داشته باشی و هم بگویی خوب بازی نکرد.هم برای موفقیتش دعا کنی و هم بعد از بازی از ترکیب و تاکتیکش انتقاد کنی.

نتیجه این شده که خیلی‌ها از ترس برچسب خوردن سکوت می‌کنند و عده‌ای دیگر، از سر لجبازی، حتی از خوشحالی برای شکست حرف می‌زنند.درحالی‌که واقعیت خیلی ساده‌تر است. ما می‌توانیم یک تیم را دوست داشته باشیم و هم‌زمان منتقد سرسختش باشیم.می‌توانیم برایش آرزوی موفقیت کنیم و بعد از دیدن نتایج بگوییم که می‌شد بهتر باشیم.

تیم ملی اگر واقعاً «ملی» است، باید تاب شنیدن صدای همین مردم را هم داشته باشد؛ حتی وقتی این صدا همیشه تشویق نیست.منتقد تیم ملی بودن یعنی دشمن تیم ملی بودن؟ شاید لازم باشد قبل از چسباندن این برچسب، کمی مکث کنیم و نقاب مظلومیت را از چهره برداریم.

خیلی وقت‌ها پشت همان جمله‌ی تند، نه دشمنی، که یک دل‌شکستگی ساده خوابیده؛ دلِ کسانی که سال‌ها پای همین تیم گریه کرده‌اند، خندیده‌اند، فریاد زده‌اند و دوست داشته‌اند نمایش بهتری می‌دیدند.نقد، اگر منصفانه و فوتبالی باشد، به تیم ملی ضربه نمی‌زند؛ به توهم‌ها ضربه می‌زند.

و آخر سخن این‌که حق همه‌ی ماست که بتوانیم تیم ملی را دوست داشته باشیم، بدون این‌که مجبور باشیم از آن بت بسازیم.

ارسال نظر

خبر‌فوری: چرا هر انتقادی از تیم ملی، خیلی زود به «ضدیت با تیم ملی» تبدیل می‌شود؟