لیگ تعطیل است، اما آسیا منتظر نمیماند
برای کنفدراسیون، استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور، در نهایت چهار اسم روی یک جدولاند.
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت:
لیگ را میشود با یک نامه و یک دستور، موقتاً تعطیل کرد؛ سوتها خاموش میشوند و بازیکنان بین تمرین بدنسازی و مرخصی معلق میمانند. اما تقویم فوتبال آسیا دکمه توقف ندارد.
آنطرف، در دفترهای AFC همه چیز از قبل برنامهریزی شده است. برای آنها مهم نیست در ایران لیگ تعطیل است یا نه؛ فقط یک چیز مهم است: تا یک تاریخ مشخص، نام نماینده ایران اعلام شود.
این وسط، فوتبال ایران در برزخی عجیب ایستاده است؛ داخل، هرچقدر بخواهیم تعلل کنیم و همهچیز را به «بعد از جنگ» بسپاریم، بیرون، سهمیه آسیایی، قرعهکشی، اسپانسر، حق پخش و ضریب کشور بر مبنای همان تقویمی محاسبه میشود که جلو میرود و به عقب نگاه نمیکند.
وقتی در فوتبال ایران همهچیز متوقف میشود، شاید خیال کنیم جهان هم برای ما مکث کرده؛ اما بیرون از مرزها، هیچ تقویمی برای ما نمیایستد. آن سوی میز، در AFC، فقط میگویند: نمایندهات را بهموقع معرفی کن؛ فرقی هم نمیکند لیگ داخلیات در چه وضعی است.
این تضاد شکافی واقعی است میان مدیریت داخلی و الزامات حرفهای فوتبال بینالمللی.
برای کنفدراسیون، استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور، در نهایت چهار اسم روی یک جدولاند. اگر این اسمها بهموقع نهایی نشوند، سهمیهای برای ما خالی نمیماند؛ نوبت بعدی میرسد به کشوری که شاید فوتبالش متوسطتر باشد، اما لیگش برگزار شده، نه اینکه هنوز منتظر تصمیم بعدی باشد.
اینجا دقیقاً همان نقطهای است که تعلیق داخلی به هزینه خارجی تبدیل میشود. از فشار روی برنامهریزی باشگاهها تا ابهام در قراردادها، از ضربه به ضریب کشور تا خطر کاهش سهمیه در سالهای بعد.
لیگ تعطیل است، اما آسیا منتظر نمیماند.
این شاید مهمترین پیامی است که فوتبال ایران باید در این روزهای بلاتکلیفی جدی بگیرد. میتوانیم خودمان را معلق کنیم، اما جهان فوتبال برای هیچکس، حتی برای ما، نمیایستد.