چرا خانههای امروزی پر از وسیلهاند اما جای زندگی کردن ندارند؟
خانه شلوغ نه تنها مرتب کردن را سخت میکند؛ بلکه وقتی هر طرف را نگاه میکنیم چیزی برای جمع کردن، جابهجا کردن یا مرتب کردن هست، خانه کمکم به جای استراحت، تبدیل به بخشی دیگر از کارهای روزمره میشود.
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین: خانه پر از وسیله است؛ چیزهایی که خریدهایم، هدیه گرفتهایم یا سالهاست نگه داشتهایم، حتی اگر دیگر استفادهای نداشته باشند. کمدها پرند، روی میزها جا برای وسایل تازه نیست و بعضی گوشههای خانه فقط به انبار چیزهایی تبدیل شدهاند که نمیدانیم چرا هنوز نگهشان داشتهایم.
خانه شلوغ نه تنها مرتب کردن را سخت میکند؛ بلکه وقتی هر طرف را نگاه میکنیم چیزی برای جمع کردن، جابهجا کردن یا مرتب کردن هست، خانه کمکم به جای استراحت، تبدیل به بخشی دیگر از کارهای روزمره میشود.
بخش زیادی از این شلوغی از خریدهایی میآید که فکر میکنیم لازمشان داریم. چیزی را میبینیم، خوشمان میآید و با خودمان میگوییم «بعداً به کارم میآید». اما بعداً میرسد و آن وسیله همانجا میماند؛ گوشه کمد، ته کابینت یا داخل انباری. بعد وسیله دیگری میخریم و دوباره همین اتفاق تکرار میشود. کمکم کمدها پر میشوند، کابینتها جا کم میآورند و برای پیدا کردن یک وسیله ساده باید چند چیز دیگر را کنار بزنیم.
اینجاست که مینیمالیسم برای خیلیها جذاب میشود؛ نه به معنای خانهای خالی با چند وسیله بیروح، بلکه خانهای که هر چیزی در آن جای خودش را دارد و واقعاً استفاده میشود. قرار نیست هر چیزی را دور بریزیم؛ فقط لازم نیست هر چیزی را نگه داریم.
برای بزرگتر شدن خانه هم مدام سراغ خرید وسیله تازه میرویم؛ مبل بزرگتر، کمد بیشتر، شلف و جاکفشی و نظمدهنده. در حالی که خودِ وسایل، بخشی از مشکل شدهاند. خانهای که باید محل زندگی باشد، آرامآرام به محلی برای نگهداری چیزهایی تبدیل میشود که کمتر و کمتر به کارمان میآیند.