«من فقط شوخی کردم»؛ نیشهایی که رابطه را آرامآرام فرسوده میکنند
چندبار از کسی شدیدا دلخور شدید چون حرفی زده که احساس و شخصیت شما را خدشهدار کرده اما در جواب گفته: من فقط شوخی کردم؟!
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
این جملهی آشنا گاهی یک نیش واقعی را پشت خودش پنهان کرده است. یک نفر جلوی بقیه درباره ظاهر، اشتباه یا رفتار شما چیزی میگوید و وقتی میبینید ناراحت شدهاید، سریع اضافه میکند: «بابا شوخی کردم، چرا جدی میگیری؟» همینجا مرز شوخی و طعنه روشن میشود.
شوخی قرار است دو نفر را بخنداند؛ اگر خنده فقط برای یک نفر باشد و دیگری مجبور شود خودش را جمع کند، ماجرا شکل دیگری پیدا کرده است.
طعنه معمولاً با لحن شوخ و حتی خنده همراه میشود، اما میتواند تحقیر، تمسخر یا خشم را هم منتقل کند. برای همین هم خیلی وقتها تشخیصش سخت است؛ چون گوینده همیشه راه فراری برای خودش نگه میدارد و با یک جمله ماجرا را جمع میکند: «من که چیزی نگفتم!»
این رفتار در رابطههای نزدیک بیشتر خودش را نشان میدهد. زوجی را تصور کنید که به جای حرف زدن درباره ناراحتیشان، مدام به هم کنایه میزنند؛ دوستی که هر اشتباه دوستش را جلوی دیگران دست میاندازد یا همکاری که هر بار با یک جمله به ظاهر بامزه، طرف مقابل را کوچک میکند. شاید هر بار اتفاق بزرگی نیفتد، اما تکرار همین نیشهای کوچک میتواند رابطه را فرسوده کند.
طعنه وقتی تبدیل به عادت میشود، گفتوگوی صریح را هم کمکم از بین میبرد. آدمها به جای اینکه بگویند چه چیزی ناراحتشان کرده، آن را لابهلای شوخی و کنایه میگذارند و طرف مقابل هم باید حدس بزند پشت آن خنده چه چیزی پنهان شده است.
وقتی این مدل شوخی مدام تکرار میشود، اطرافیان هم دیگر کمتر حرف میزنند، کمتر صمیمی میشوند و بعضی حرفها را اصلاً به زبان نمیآورند. شاید طرف مقابل هنوز لبخند بزند، اما دیگر مثل قبل راحت نیست