چرا کودک اسباببازی محبوبش را به کسی نمیدهد؟
رفتار اطرافیان هم در این موضوع تاثیر دارد. اگر کودک احساس کند او را مجبور میکنند یا بدون اجازه وسایلش را از او میگیرند، ممکن است بیشتر مقاومت کند و حساستر شود.
به گزارش گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین:
بسیاری از کودکان به اسباببازی موردعلاقهشان وابستگی عاطفی پیدا میکنند و آن را فقط یک وسیله ساده نمیبینند. برای کودک، آن اسباببازی میتواند منبع آرامش، سرگرمی و حتی احساس امنیت باشد. به همین دلیل وقتی کسی بخواهد آن را بگیرد، کودک احساس میکند چیزی مهم از او دور میشود.
یکی از دلایل اصلی این رفتار، حس مالکیت در کودکان است. کودک از سنین پایین کمکم یاد میگیرد که بعضی چیزها «مال او» هستند و به آنها تعلق دارد. اسباببازی محبوبش هم یکی از مهمترین چیزهایی است که این حس را در او تقویت میکند، پس طبیعی است که دلش نخواهد آن را به راحتی در اختیار دیگران بگذارد.
کودک همچنین هنوز مثل بزرگترها مهارت کامل درک نوبت، شراکت و صبر را یاد نگرفته است. او ممکن است تصور کند اگر اسباببازیاش را به کسی بدهد، دیگر پس نخواهد گرفت یا برای همیشه آن را از دست میدهد. این ترس از دست دادن باعث میشود مقاومت کند و نخواهد اسباببازیاش را با دیگری شریک شود.
گاهی اسباببازی موردعلاقه کودک فقط یک شیء نیست، بلکه بخشی از دنیای احساسی اوست. مثلا ممکن است با آن خاطره داشته باشد، همیشه موقع خواب همراهش باشد یا در زمان تنهایی به او آرامش بدهد. در این شرایط، جدا شدن از آن حتی برای مدت کوتاه هم برای کودک سخت و ناراحتکننده است.
از طرف دیگر، بعضی کودکان به طور طبیعی حساستر، محتاطتر یا وابستهتر از دیگران هستند. این کودکان معمولا نسبت به وسایل شخصی، تغییر شرایط یا ورود دیگران به حریم خود واکنش بیشتری نشان میدهند. بنابراین ندادن اسباببازی همیشه نشانه لجبازی یا بدرفتاری نیست، بلکه گاهی به روحیه و ویژگیهای شخصیتی کودک مربوط میشود.
رفتار اطرافیان هم در این موضوع تاثیر دارد. اگر کودک احساس کند او را مجبور میکنند یا بدون اجازه وسایلش را از او میگیرند، ممکن است بیشتر مقاومت کند و حساستر شود. اما اگر با آرامش، توضیح و فرصت دادن با او رفتار شود، کمکم یاد میگیرد که میتواند با خیال راحت اسباببازیاش را برای مدت کوتاهی در اختیار دیگران بگذارد.
در نتیجه، نخواستنِ دادن اسباببازی موردعلاقه برای کودک رفتاری طبیعی و قابل درک است. این رفتار بیشتر از آنکه نشانه بد بودن کودک باشد، به حس مالکیت، وابستگی عاطفی و ترس از دست دادن مربوط میشود. وظیفه والدین این است که با صبر و آموزش درست، به کودک کمک کنند بهتدریج مفهوم شریک شدن و اعتماد را یاد بگیرد.