کورههایی به نام خیابان؛ چرا شهرهای بزرگ هرگز خنک نمیشوند؟
یکی دیگر از پیامدهای استفاده از آسفالت و بتن، جایگزینی آنها با پوشش گیاهی و خاک طبیعی است. درختان و گیاهان با تبخیر آب از برگهایشان به طور طبیعی هوای اطراف را خنک میکنند.
به گزارش گروه اجتماعی چندثانیه آنلاین:
آیا تا به حال حس کردهاید که دمای هوای داخل شهر بسیار گرمتر از فضاهای سرسبز و ییلاقی اطراف است؟ این پدیده که به آن «جزیره حرارتی شهری» میگویند، به دلیل نحوه ساختوساز و زندگی ما در شهرهاست. آسفالت خیابانها، ساختمانهای متراکم و حجم زیاد خودروها دست به دست هم میدهند تا شهرها را به محیطهای غولپیکری تبدیل کنند که گرما را در خود حبس میکنند.
نقش آسفالت و سنگفرشها در این فرآیند بسیار پررنگ است. آسفالت به دلیل رنگ تیره خود، بخش عمدهای از تابش خورشید را جذب میکند و به جای منعکس کردن، آن را درون خود ذخیره میسازد. در طول روز، خیابانها، بزرگراهها و پارکینگها مانند صفحات گرمایشی بزرگی عمل میکنند و این حرارت ذخیرهشده را به هوای اطراف انتقال میدهند.
ساختمانها نیز با مصالحی مانند بتن، آجر و فلزات ساخته میشوند که ظرفیت حرارتی بالایی دارند. این مواد در طول روز تابش خورشید را جذب کرده و گرم میشوند و سپس در طول شب، یعنی زمانی که هوا باید خنک شود، این گرما را به آرامی آزاد میکنند. به همین دلیل است که شبهای تابستانی در شهرهای بزرگ معمولاً خنک و مطبوع نمیشوند.
علاوه بر مصالح، معماری و نحوه چیدمان ساختمانها هم در حبس گرما موثر است. برجها و دیوارهای بلند ساختمانها، سدی در برابر جریان طبیعی باد ایجاد میکنند و مانع از گردش هوا میشوند. این ساختار باعث پدید آمدن «درههای شهری» میشود که هوای داغ را در کوچهها و خیابانها نگه میدارد و راهی برای خارج شدن به آن نمیدهد.
ماشینها و وسایل نقلیه از منابع مستقیم تولید گرما در شهرها هستند. موتور خودروها هنگام کار کردن حرارت بسیار زیادی تولید میکند و کولر ماشینها نیز برای خنک کردن داخل اتاق خودرو، گرمای موتور و داخل را به بیرون پرتاب میکند. وقتی هزاران خودرو به طور همزمان در ترافیک شهر در حال حرکت هستند، دمای خیابانها به طور محسوسی بالاتر میرود.
یکی دیگر از پیامدهای استفاده از آسفالت و بتن، جایگزینی آنها با پوشش گیاهی و خاک طبیعی است. درختان و گیاهان با تبخیر آب از برگهایشان به طور طبیعی هوای اطراف را خنک میکنند. وقتی خاک و درختان جای خود را به اتوبانها و ساختمانها میدهند، این فرآیند طبیعی سرمایشی متوقف شده و شهر توانایی خنکسازی خودکار را از دست میدهد.
در نهایت، ترکیب آسفالت داغ، مصالح بتنی ساختمانها و گرمای خروجی از موتور ماشینها، شهرها را به کلمنهای حرارتی طاقتفرسا در تابستان تبدیل میکند. شناخت این عوامل به مهندسان کمک میکند تا با اقداماتی مانند کاشت بیشتر درختان، استفاده از آسفالتهای روشنتر و ایجاد بامهای سبز، با این جزایر حرارتی مقابله کنند و شهرهای خنکتری بسازند.