جام جهانی تمام شد؛ با مخاطبی که عادت دادید چند هفته با هیجان زندگی کند چه میکنید؟
رسانه تنها مصرفکننده توجه مخاطب نیست؛ تولیدکننده عادت نیز هست و وقتی بیش از یک ماه هر شب مخاطب را پای صفحه نگه میدارد، یک ریتم تازه برای زندگی او میسازد.
روزنامه اعتماد نوشت:
چهار هفته یا بیشتر، میلیونها نفر زندگی روزمره خود را با ساعت مسابقات تنظیم کردند و در یک تجربه مستمر رسانهای زندگی کردند.
رسانهها نیز کم نگذاشتند؛ از برنامههای تحلیلی و تاکشوها گرفته تا مسابقات سرگرمی، گزارشهای پشت صحنه، گفتوگو با ستارهها، تولید محتوای طنز، روایتهای تاریخی، مستندهای کوتاه و صدها قالب دیگر.
اما اکنون جام جهانی به پایان رسیده است و بسیاری از رسانهها این نقطه را نادیده میگیرند؛ گویی با سوت پایان فینال، مسوولیت آنان نیز پایان یافته است.
در ادبیات رسانه، سالهاست از پدیدهای سخن گفته میشود که میتوان آن را «خلأ پس از رویداد» نامید؛ وضعیتی که در آن مخاطب ناگهان با سکوت مواجه میشود.
رسانه تنها مصرفکننده توجه مخاطب نیست؛ تولیدکننده عادت نیز هست و وقتی بیش از یک ماه هر شب مخاطب را پای صفحه نگه میدارد، یک ریتم تازه برای زندگی او میسازد.
اشتباه بسیاری از مدیران رسانه این است که تصور میکنند ماموریت آنان صرفاً «پوشش رویداد» است؛ حال آنکه ماموریت واقعی، «مدیریت چرخه توجه مخاطب» است.
رسانههای حرفهای جهان دقیقاً در همین نقطه تفاوت خود را نشان میدهند؛ برای آنان پایان یک رویداد آغاز یک روایت تازه است.
جام جهانی تمام شد؛ اما مسوولیت رسانه تمام نشده است. اگر امروز مخاطب را با همان خلأ و دلتنگی رها کنیم، شاید چهار سال دیگر دوباره برای جذب او هزینه کنیم.