دِ لا فوئنته؛ معمار خاموش قهرمانی اسپانیا
اسپانیا را مردی قهرمان جهان کرد که نام بزرگی نبود، مردی که سالها در راهروهای فوتبال این کشور کار کرده بود...
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: لوییس دِ لا فوئنته از آن مربیهایی نیست که ناگهان از دل یک موفقیت بزرگ بیرون آمده باشند. او سالها پیش از آنکه روی نیمکت تیم ملی اسپانیا بنشیند، در زمینهای کمتماشاگر، مشغول ساختن بازیکنانی بود که هنوز کسی نامشان را نمیشناخت.
مسیرش از اتلتیک بیلبائو و سویا گذشت؛ از سالهایی که بیشتر از آنکه با ستارهها کار کند، با بازیکنانی سروکار داشت که هنوز حتی نامشان روی پیراهن تیمهای بزرگ چاپ نشده بود. سالها در تیمهای پایه کار کرد؛ از ردههای نوجوانان تا زیر ۲۱ سال و تیم المپیک.
همانجا بود که نسل امروز لاروخا را دید، شناخت و آرامآرام ساخت.
دِ لا فوئنته پیش از آنکه سرمربی تیم ملی بزرگسالان شود، بخشی از همین بازیکنان را در ۱۸، ۱۹ یا ۲۰سالگی روی نیمکت خودش دیده بود. او بنا نداشت فقط یک تیم ملی آماده را تحویل بگیرد؛ میخواست به تیمی برسد که سالها در شکلگیریاش نقش داشت.
دِ لا فوئنته در چهار تورنمنت بزرگ پیاپی، اسپانیا را به فینال رساند؛ لیگ ملتهای ۲۰۲۳، یورو ۲۰۲۴، لیگ ملتهای ۲۰۲۵ و در نهایت جام جهانی ۲۰۲۶. بین این مسیر هم، با اسپانیا اروپا و جهان را فتح کرد.
لامین یامال، نیکو ویلیامز، اویارزابال، اولمو و حتی بخشی از قدیمیترهای تیم، مثل فابیان و اونای سیمون، از نسلهایی بودند که دِ لا فوئنته پیشتر در تیمهای پایه با آنها کار کرده بود. او میدانست این بازیکنان از کجا آمدهاند، چگونه فکر میکنند و در لحظههای بزرگ، چطور باید از آنها بازی گرفت.
در اسپانیا، آکادمی فقط جایی برای بازی دادن نوجوانها نیست؛ بلکه آزمایشگاه هویت فوتبالی این کشور به حساب میآید.
دِ لا فوئنته سالها در همین آزمایشگاه کار کرده بود.
به همین دلیل، وقتی به تیم ملی بزرگسالان رسید، همان چیزی را که سالها در تیمهای پایه ساخته شده بود، به بزرگترین صحنه فوتبال برد.
و مهمترین قسمت داستان همینجاست. اسپانیا قهرمان جهان شد، اما این قهرمانی محصو سال ۲۰۲۶ نبود.
دِ لا فوئنته در مصاحبههایش بیشتر از «اعتماد»، «احترام» و «خانواده» حرف میزد تا از اصطلاحات پیچیده تاکتیکی. او معتقد بود بازیکن باید احساس کند پشت سیستم انسانها ایستادهاند.
آکادمی بدون مربیای که بلد باشد با ذهن یک بازیکن ۱۸ساله حرف بزند، خیلی زود به خط تولیدی بیروح کارخانهای تبدیل میشود.
اسپانیا با دِ لا فوئنته نشان داد وقتی مربیای از دل همان ساختاری بالا میآید که بازیکنانش را پرورش داده، فاصله میان «ساختن» و «قهرمان شدن» کوتاهتر میشود.
امروز دِ لا فوئنته جام جهانی را بالای سر برد و اسپانیا فقط به مردی اعتماد کرد که سالها مشغول ساختن آیندهاش بود.