انجمن بازماندگان جام جهانی؛ لطفاً برای تحویل گرفتن حسرت در صف بایستید!

نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: می‌گویند فیفا بعد از مشخص شدن چهار تیم نهایی، گروهی ساخته به نام: «مدعیان سابق، حذف‌شدگان فعلی»!

قوانین گروه ساده است:

جمله «داور حق ما را خورد» روزی یک بار مجاز است.

گفتن «نسل طلایی» نیاز به اجازه ادمین دارد.

و نوشتن «جام بعدی مال ماست» کاملاً آزاد است؛ چون همه از روی دست هم کپی کرده‌اند!

نیمار هر چند ساعت یک‌بار کلیپ پنج قهرمانی برزیل را می‌فرستد؛ شاید جام با دیدن تاریخ دلش به رحم بیاید.

رونالدو هم هنوز می‌نویسد: «بچه‌ها، من هنوز می‌تونم…» و بقیه ترجیح می‌دهند فقط پیام را سین کنند.

صلاح مشغول توضیح است که اگر فرصت‌هایش گل می‌شد، الان اینجا نبود.

هالند با ده اسلاید ثابت کرده تیمش از نظر تاکتیکی برتر بوده؛ فقط نتیجه را در اسلاید آخر جا انداخته است!

امباپه هم فعلاً در حال شمردن گل‌هاست تا ثابت کند مشکل از او نبوده، از بقیه بوده است.

دی‌بروینه با اجازه ادمین، دوباره وعده نسل طلایی بعدی را داده و اعضای گروه فقط ایموجی گذاشته‌اند.

موسیالا هنوز دنبال این است که آلمان دقیقاً از کدام دقیقه دیگر شبیه آلمان نبود؟!

پولیشیچ آیین‌نامه فیفا را ورق می‌زند؛ شاید قدرت میزبانی آمریکا نتایج را برگرداند!

بلینگام مثل همیشه نه اعتراضی دارد، نه توضیحی. فقط هر چند دقیقه یک بار وارد گروه می‌شود، پیام‌ها را بالا و پایین می‌کند و دوباره خارج می‌شود؛ شاید این بار پایان داستان فرق کرده باشد!

اما جام جهانی جای عجیبی است.

در فوتبال، تاریخ به درد موزه می‌خورد، نه جدول مسابقات.

ستاره‌های روی پیراهن، ارزش ترکیب و کلیپ‌های انگیزشی، در نهایت به اندازه همان نود دقیقه اهمیت ندارند.

آخرش همه مدعی‌ها کنار هم می‌ایستند؛ با یک روایت برای حذف شدن و یک وعده مشترک: جام بعدی مال ماست!