آغاز فرمانروایی هیبریدهای دوچرخ در خیابانهای شلوغ شهرهای آینده
مونوریسر هنوز قرار نیست جای خودروهای خانوادگی را بگیرد. فضای بار محدود، ظرفیت تنها دو نفر و قیمت نسبتاً بالا باعث میشود مخاطبان آن بیشتر افرادی باشند که به دنبال یک وسیله متفاوت برای ترددهای روزانه یا سفرهای کوتاه هستند
به گزارش گروه علم وتکنولوژی چندثانیه آنلاین: در دنیایی که خودروسازان و شرکتهای فناوری بهدنبال ساخت وسایل نقلیه سبکتر، کممصرفتر و هوشمندتر هستند، محصولی به نام مونوریسر (MonoRacer) توجه بسیاری را به خود جلب کرده است؛ وسیلهای که در نگاه اول شبیه یک موتور با بدنهای آیرودینامیک به نظر میرسد، اما امکانات و ویژگیهای آن بیشتر یادآور یک خودروی کوچک است.
مونوریسر در واقع یک موتورسیکلت برقی کابیندار است که تلاش میکند مزایای خودرو و موتورسیکلت را در یک وسیله واحد ترکیب کند. برخلاف موتورسیکلتهای معمولی، راننده و سرنشین درون یک کابین کاملاً بسته قرار میگیرند؛ کابینی که آنها را در برابر باد، باران و سرما محافظت میکند و تجربهای نزدیک به رانندگی با خودرو ارائه میدهد.
این وسیله ظرفیت دو سرنشین را دارد و به کمربند ایمنی سهنقطهای مجهز شده است. همچنین سازنده اعلام کرده که نسخههای مختلف آن با یک بار شارژ میتوانند تا حدود ۴۰۰ کیلومتر حرکت کنند؛ عددی که اگر در شرایط واقعی نیز محقق شود، برای یک وسیله نقلیه برقی سبک، قابل توجه است.
اما جذابترین ویژگی مونوریسر، سیستم حفظ تعادل آن است. این وسیله هنگام حرکت مانند یک موتورسیکلت روی دو چرخ حرکت میکند و برای پیچیدن نیز مانند موتور به سمت داخل پیچ متمایل میشود. با این حال، زمانی که سرعت کاهش پیدا میکند یا خودرو کاملاً متوقف میشود، چرخهای کمکی بهطور خودکار از دو طرف خارج میشوند تا وسیله بدون نیاز به حفظ تعادل توسط راننده روی زمین بایستد. به همین دلیل حتی افرادی که تجربه زیادی در موتورسواری ندارند نیز میتوانند راحتتر از آن استفاده کنند.
طراحی بدنه نیز کاملاً بر اساس اصول آیرودینامیک انجام شده است. عرض کم، فرم کشیده و وزن پایین باعث میشود مقاومت هوا کاهش پیدا کند و مصرف انرژی به حداقل برسد. همین موضوع یکی از دلایلی است که برد حرکتی این وسیله نسبت به بسیاری از خودروهای برقی کوچک، قابل توجه به نظر میرسد.
نکته جالب دیگر اینکه شرکت سازنده، نسخهای ویژه از مونوریسر را برای افراد دارای معلولیت توسعه داده است. در این مدل، تمامی کنترلها بهصورت دستی طراحی شده تا افرادی که امکان استفاده از پدالها را ندارند نیز بتوانند از این وسیله استفاده کنند؛ اقدامی که توجه بسیاری از فعالان حوزه حملونقل و دسترسپذیری را جلب کرده است.
البته مونوریسر هنوز قرار نیست جای خودروهای خانوادگی را بگیرد. فضای بار محدود، ظرفیت تنها دو نفر و قیمت نسبتاً بالا باعث میشود مخاطبان آن بیشتر افرادی باشند که به دنبال یک وسیله متفاوت برای ترددهای روزانه یا سفرهای کوتاه هستند. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند چنین طرحهایی میتوانند مسیر توسعه وسایل نقلیه شهری در آینده را تغییر دهند؛ وسایلی که هم فضای کمتری اشغال میکنند، هم انرژی کمتری مصرف میکنند و هم آلایندگی بسیار پایینتری دارند.
با افزایش ترافیک شهرهای بزرگ، رشد قیمت سوخت و حرکت جهان به سمت انرژیهای پاک، احتمال دارد در سالهای آینده نمونههای مشابه مونوریسر بیش از گذشته وارد خیابانها شوند و تعریف سنتی «خودرو» و «موتورسیکلت» را دگرگون کنند.
حالا سؤال اینجاست؛ اگر چنین وسیلهای با قیمت مناسب وارد بازار ایران شود، حاضر هستید خودروی خود را کنار بگذارید و با مونوریسر سفر کنید، یا همچنان امنیت و راحتی چهار چرخ را ترجیح میدهید؟