«مادر شاغل، پدر شاغل»؛ چرا مسئولیت مدرسه هنوز بیشتر با مادر است؟
مادر و پدر هر دو با هم از خانه بیرون می‌زنند و هر دو عصر با جانی پر از خستگی به خانه برمی‌گردند، اما اسم مدرسه که وسط می‌آید، نقش مادر است که پررنگ‌تر می‌شود.
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
از پیام‌های بی‌پایان در گروه کلاسی در شبکه‌های اجتماعی گرفته تا آمادگی لباس و تکالیف مدرسه و جلسه اولیا و مربیان... گویی یک قانون نانوشته سنتی تعیین کرده که پرونده تحصیلی فرزند، انحصاراً در کیف مادر بایگانی شود.
تضادی عجیب که نشان می‌دهد مدرنیته توانسته زنان را وارد بازار کار کند، اما نتوانسته بار نامرئی مراقبت را از روی دوششان بردارد.
مادر شاغل، بعد از تمام شدن ساعت کاری، هنوز یک شیفت دیگر پیش رو دارد؛ شیفتی که ساعت ورود و خروج ندارد و کسی هم بابتش حقوق نمی‌دهد. به خاطر سپردن تاریخ امتحان‌ها، پیگیری تکالیف، خواندن پیام‌های گروه کلاسی، خرید لوازم موردنیاز و هماهنگی برنامه‌های مدرسه، کارهایی هستند که شاید هرکدام به‌تنهایی ساده به نظر برسند، اما کنار هم ذهن مادر را حتی در ساعت‌های استراحت هم مشغول نگه می‌دارند.
پدر خانواده شاید با مهربانی بگوید «کمک می‌خواهی بگو تا انجام دهم»، اما همین جمله نشان می‌دهد که هنوز مسئولیت اصلی با مادر است و پدر قرار است هرجا لازم شد، به کمک او بیاید.
مدرسه و سیستم آموزشی هم ناخواسته به این تقسیم نابرابر دامن می‌زنند؛ جایی که معمولاً اولین تماس‌ها و پیام‌ها به مادر می‌رسد.
تا وقتی پدران در همه ابعاد تحصیلی و تربیتی فرزند سهمی برابر نداشته باشند، کار بیرون از خانه برای زنان با یک شیفت دوم از نگرانی و مسئولیت ادامه پیدا می‌کند. برابری از جایی شروع می‌شود که امتحان کودک، جلسه مدرسه و پیگیری تکالیف، درست به اندازه کارهای بیرون از خانه، مسئولیت هر دو والد باشد.