مشاغلی که بدن را فرسوده می‌کنند، اما در آمار بیماری دیده نمی‌شوند
هر شغلی سختی‌های خودش را دارد اما بعضی مشاغل هستند که در ظاهر شاید آسان به نظر بیایند چون فعالیت بدنی ندارند ولی در پایان روز کاری دردهای زیادی به جا می‌گذارند.
گروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین نوشت:
پشت میز نشستید و برای ساعت‌ها به لپتاپ خیره شدید، گردنتان به‌سختی می‌چرخد، کمرتان با بلند شدن از صندلی تیر می‌کشد و انگشتانتان بعد از ساعت‌ها تایپ کردن خسته‌اند. این دردها برای خیلی‌ها آن‌قدر تکرار شده‌اند که بخشی از برنامه روزانه‌شان به حساب می‌آیند.
وقتی صحبت از فرسودگی شغلی می‌شود، ذهن بیشتر به سراغ کارهای سنگین و محیط‌های پرخطر می‌رود؛ کارگاه، کارخانه، ساختمان و مشاغلی که آسیب‌هایشان آشکارتر است. در مقابل، کارمند پشت میز، راننده، خیاط، آرایشگر یا کسی که ساعت‌های طولانی با گوشی و رایانه کار می‌کند، کمتر در شمار افراد در معرض آسیب قرار می‌گیرد.
نشستن طولانی، وضعیت نامناسب بدن، حرکات تکراری دست و فشار مداوم به گردن و شانه، به‌مرور دردهایی ایجاد می‌کند که گاهی سال‌ها همراه فرد می‌مانند. کمردرد و گردن‌درد برای بسیاری از شاغلان به تجربه‌ای آشنا تبدیل شده؛ دردی که با یک روز تعطیلی هم لزوماً از بین نمی‌رود.
مسئله اینجاست که بسیاری از افراد تا زمانی که درد کار و زندگی‌شان را مختل نکند، به فکر رسیدگی نمی‌افتند. گاهی هم شرایط شغلی اجازه نمی‌دهد میان ساعت‌های کار، فرصتی برای حرکت و استراحت پیدا کنند.
بدن آدم‌ها قرار نیست هزینه تمام‌نشدن کارها را بپردازد. صندلی نامناسب، ساعت‌های طولانی کار و فشار تکراری بر یک عضو، سرانجام جایی از بدن را از پا درمی‌آورد؛ حتی اگر هیچ‌وقت نامش در فهرست بیماری‌های شغلی ثبت نشود.