چرا ظریف، احمدینژاد را از مذاکره مستقیم با آمریکایی ها منع کرد؟ | پشت پرده حملات ادامه دار به محمدجواد ظریف
روایت دیدارهای احتمالی با مقامهای آمریکایی در دوران احمدینژاد و مذاکرات بعدی ظریف، بار دیگر بحث مجوز مذاکره و اتهام عبور از خطوط قرمز را به میان آورده است؛ دو مقطعی که تفاوت مواضع و واکنشها به آنها، پرسشهایی درباره معیارهای برخورد با مذاکرهکنندگان ایجاد میکند.
بر اساس روایتی که درباره آن سفر مطرح شده، احمدینژاد در نخستین حضورش در مجمع عمومی سازمان ملل، به دنبال دیدار مستقیم با مقامهای آمریکایی بود؛ اما محمدجواد ظریف، سفیر وقت ایران در سازمان ملل، به دلیل نبود مجوز مقام رهبری برای چنین دیداری، با آن مخالفت کرد. اینجا پس با یک تناقض سیاسی معنادار روبهرو هستیم؛ سیاستمداری که بعدها بارها به مذاکره بدون مجوز رهبر شهید متهم شد، خود زمانی مانع انجام مذاکرهای بدون مجوز شده بود.
سالها بعد، قدم زدن ظریف و جان کری در ژنو به نمادی از اتهام و حمله تبدیل شد. مخالفان ظریف بارها او را به عبور از خطوط قرمز متهم کردند. بااینحال، مواضع حمایتی رهبر شهید از مذاکرهکنندگان هستهای نیز وجود داشت. ظریف با انتشار مقالاتی در رسانههای بینالمللی تلاش میکرد روایت متفاوتی از ایران ارائه دهد.