مدیران فوتبال ایران؛ قهرمانان دقیقه نود!
به مدیران فوتبال ایران تقویم بدهید، چون همیشه از تاریخ عقبند و فقط ساعتشان دقیقهی نود را نشان میدهد!
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: لیگ برتر کمتر از یک ماه دیگر شروع میشود اما بعضی تیمها هنوز ۷-۸ بازیکن بیشتر ندارند! تعجب نکنید، این حرفهایترین رفتار در فوتبال ماست!
بازیکنانی که لحظهی آخر، با اگر و اما، با استرس هواداران و در نهایت با مبالغی عجیب و غریب به تیمها اضافه میشوند در حالیکه هنوز تمرین کردن با آن تیم و بقیه را یاد نگرفتهاند!
در این فوتبال، هیچ کاری بدون دیر شدن اتفاق نمیافتد!
تمدید قرارداد سرمربی؟ صبر کنیم ببینیم چه میشود. تمدید قرارداد ستارهی تیم؟ هنوز وقت هست. ثبت قرارداد یک مهاجم جدید؟ حتما اتفاق میافتد!
و بعد همهچیز میرسد به همان چند روز آخر نقلوانتقالات؛ به چند جلسهی فشرده، چند تلفن نصفهشب و مدیرانی که باید در کوتاهترین زمان ممکن کاری را انجام دهند که ماهها برای انجام دادنش وقت داشتهاند.
باشگاهها ماهها میدانند قرارداد یک مربی یا بازیکن مهم رو به پایان است. میدانند ممکن است پیشنهاد خارجی برسد. میدانند بازیکن در ماههای پایانی قراردادش میتواند با باشگاههای دیگر مذاکره کند.
اما مذاکره را میگذارند برای وقتی که دیگر تبدیل به مسابقه میشود.
بازیکن پیشنهادهای دیگر را روی میز دارد، باشگاه در موضع ضعف ایستاده و هوادار هر روز منتظر است ببیند ستارهی تیمش میماند یا میرود. بعد یک تمدید ساده، تبدیل میشود به بحران، دعوای رسانهای، چند مصاحبهی متناقض و البته کلی گلایه از اینکه چرا کارها در فوتبال ایران اینقدر سخت پیش میرود در حالیکه خودشان سختش کردهاند!
نقلوانتقالات همیشه همین داستان را تکرار میکند. پنجرهی تابستانی و زمستانی تاریخ شروع و پایان مشخص دارند. همه میدانند تا چه روزی فرصت دارند.
اما بیشتر تیمها تا روزهای آخر، هیچ عجلهای ندارند!
مسئله فقط دیر اقدام کردن نیست، گاهی به دلیل همین رفتار غیرحرفهای، نیاز تیمها به پستهایی که در آن ضعف یا خلل دارند رفع که نمیشود هیچ، ترافیک بازیکن در پستهای نامربوط است که به چشم میخورد!
مشکل فوتبال ما این است که در آن برنامه نقشی ندارد، بلکه تمام امور آن را هیجان اداره میکند. مدیرانی که دوست دارند در لحظهی آخر مثل یک سوپرمن وارد بشوند و دم از رفع بحران بزنند. اما فوتبال با قهرمانهای دقیقه نود اداره نمیشود.
به جای اینکه همیشه برای فرار از بحران آماده باشید، یکبار جلوگیری از بحران را امتحان کنید شاید خوشتان آمد!