نقش دلار در زندگی کسانی که هیچ‌وقت دلار نمی‌خرند

نیلوفر موسوی در چندثانیه آنلاین نوشت: شاید شما با دلار کاری نداشته باشید، اما دلار با زندگی شما کار دارد!

خیلی‌ها در این کشور شاید هیچ‌وقت دلار نخریده باشند، حساب ارزی نداشته باشند و حتی از نرخ لحظه‌ای بازار سر درنیاورند، اما تقریباً هیچ‌کس بیرون از سایه دلار زندگی نمی‌کند.

در ایرانِ امروز، دلار فقط یک ارز خارجی یا ابزار معامله در بازار نیست؛ معیاری است که آرام و پیوسته به زندگی روزمره مردم نفوذ کرده و بی‌آنکه دیده شود، روی قیمت‌ها، تصمیم‌ها، ترس‌ها و حتی فکر و خیال آینده اثر می‌گذارد.

برای کسی که دلار نمی‌خرد، اثر دلار از جایی شروع می‌شود که قیمت‌ها دیگر قابل پیش‌بینی نیستند. از دارو و موبایل و لوازم خانگی گرفته تا اجاره‌خانه، شهریه، بلیت سفر، قطعات خودرو و حتی مواد غذایی، بسیاری از هزینه‌های روزمره مستقیم یا غیرمستقیم با نوسان ارز بالا و پایین می‌شوند.

دلار فقط قیمت کالاها را تکان نمی‌دهد؛ ذهن آدم‌ها را هم به‌هم می‌ریزد. خانواده‌ای که هیچ‌گاه وارد بازار ارز نشده، باز هم با بالا رفتن دلار احساس می‌کند چیزی در زندگی‌اش در حال عقب رفتن است.

قدرت خرید، امکان پس‌انداز، توان برنامه‌ریزی، و اطمینان به فردا از گزندش در امان نیستند. در چنین وضعی، حتی کسانی که هیچ نسبتی با خریدوفروش ارز ندارند، ناچارند هر روز زندگی‌شان را با عددی تنظیم کنند که هرگز در جیبشان نبوده است.

نقش دلار در زندگی این گروه، بیش از آنکه اقتصادی باشد، روانی هم هست. دلار تبدیل شده به یکی از مهم‌ترین منابع اضطراب روزمره؛ عددی که می‌تواند پیش از هر خرید، پیش از هر تصمیم، و پیش از هر امیدی، سایه‌اش را روی ذهن آدم بیندازد.

در این میان، شکاف مهمی هم شکل گرفته است. کسانی که می‌توانند با خرید دارایی، طلا، ارز یا ملک از خودشان در برابر موج تورم محافظت کنند، و کسانی که فقط تماشاگر بالا رفتن قیمت‌ها هستند. برای گروه دوم، دلار نه ابزار حفظ ارزش، که موتور فرسایش است؛ چیزی که بی‌وقفه از کیفیت زندگی‌شان کم می‌کند، بی‌آنکه راهی برای مقابله با آن در اختیارشان بگذارد.

دلار دیگر فقط مسئله معامله‌گران و صراف‌ها نیست بلکه به بخشی از زبان زندگی روزمره تبدیل شده؛ به عددی که مردم با آن آینده را حدس می‌زنند، خریدهایشان را عقب می‌اندازند، آرزوهایشان را کوچک می‌کنند و ترس‌هایشان را نام می‌گذارند.