هفت بازی تا جام؛ چرا فوتبال ایران هنوز قهرمان ندارد؟
جنگ زندگی عادی مردم را به هم نریخت، اما برنامههای فوتبال کشور را برهم ریخت! از لیگ برتر که بدون مشخص کردن قهرمان و اهدای جام بلاتکلیف ماند گرفته تا جام حذفی که فقط چند بازی مانده بود تا تمام شود! فقط یک تورنمنت باید برگزار میشد که علت آن هم مشخص نشد!
نغمه افشار در چندثانیه آنلاین نوشت: هفت بازی مانده بود تا مشخص شود چه تیمی باید جام حذفی را بالای سر ببرد. اما فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت آن را هم نیمه تمام بگذارد تا هیچ تیمی رنگ قهرمانی نبیند!
فوتبال ما سالهاست به پروژههای نیمهتمام عادت کرده است و امسال این ویژگی خودش را در دو جام مهم پررنگتر نشان داد.
هفت بازی کم نیست؛ اما آنقدر هم زیاد نیست که برنامهریزی کردن برایش سخت باشد. هنوز میشود یک قهرمان واقعی داشت. هنوز میشود با فوتبال به خانههای مردم آمد و بازیکنان را بیشتر محک زد.
ادامه پیدا نکردن جام حذفی تنها مشکل ما نیست، پادرهوا ماندن لیگ و معرفی نکردن قهرمان را هم به آن اضافه کنید.
در تاریخ فوتبال ما حک خواهد شد که سهمیه آسیایی داشتیم اما مسئولان حاضر نشدند قهرمانی را به تیمی بدهند که به بازیها فرستادند، جام را بدهند تا مفهوم نماینده بیشتر معنا پیدا کند.
قرار گرفتن در شرایط سخت جنگی قابل درک است اما وقتی از آن گذر کردیم هیچ بهانه و توجیهی قابل پذیرش نیست. وقتی تورنمنت ساختگی برگزار شد اما تیمی که اول شد به مسابقات معرفی نشد قابل درک نیست. این سلسله اتفاقات را که کنار هم بگذاریم بی برنامگی، بی هدفی و تصمیمات عجیب و غریب، امید حرفهای شدن فوتبال را بیش از پیش کمرنگ میکند.
جام حذفی هنوز قهرمان ندارد؛ کاش آقایان یک دلیل موجه برای ادامه ندادن این بازیها عنوان کنند. آیا قرار است لیگ برتر نیمه کاره بماند؟ آیا قرار است جام حذفی به امان خدا رها شود؟ آیا قرار است باشگاهها هزینه کنند و بازیکنان از دستشان بروند؟ کاش یکی بیاید و برای این داستان پایانی بنویسد.