حسین کنعانی‌مقدم:

فرقی بین دانشجوی «‌بسیجی» و «غیربسیجی» نیست / نمی‌توانیم از روش‌های دهه شصتی برای دانشگاه استفاده کنیم / افرادی از بیرون اعتراض دانشجو‌ها را منحرف می‌کنند

به نظر من ایجاد دودستگی در دانشگاه کار درستی نیست و قرار دادن دانشجو در برابر دانشجو نتیجه‌ای ندارد.

فرقی بین دانشجوی «‌بسیجی» و «غیربسیجی» نیست / نمی‌توانیم از روش‌های دهه شصتی برای دانشگاه استفاده کنیم / افرادی از بیرون اعتراض دانشجو‌ها را منحرف می‌کنند

حسین کنعانی‌مقدم، تحلیل‌گر و فعال سیاسی با ارزیابی شرایط دانشگاه‌ها و برخورد با اعتراض‌های دانشجویی، به‌خبرنگار «چندثانیه» می‌گوید:

دانشگاه مکانی است که دشمن برای آن برنامه‌ریزی کرده و طمع دارد تا بتواند نیرو‌های فعال، جوان و کارآمد را در دانشگاه‌ها درگیر مسائلی کند که قاعدتا جز ایجاد اختلاف، دودستگی و ناامنی در دانشگاه نتیجه‌ای ندارد.

ما تعطیلی دانشگاه‌ها را در بحث انقلاب فرهنگی تجربه کرده‌ایم. به یاد دارم در دانشگاه‌ها گروه‌های معاند و دیگران اردو‌زده بودند، ساختمان‌هایی را در اختیار گرفته و فتنه‌گری می‌کردند و با تعطیلی دانشگاه‌ها در جریان انقلاب فرهنگی این بساط نیز جمع شد اما اکنون در دوره‌ای نیستیم که بخواهیم از روش‌های دهه شصتی استفاده کنیم و دانشگاه را تعطیل کنیم.

صدای دانشجو باید شنیده و به آن توجه شود، اما دانشجونما‌ها و کسانی که برای ایجاد فتنه در دانشگاه نفوذ کرده‌اند، قاعدتا باید از نظر برخورد‌های انضباطی درباره آنان تدابیری‌اندیشیده شود. اگر می‌خواهند به فتنه‌گری بپردازند، خارج از دانشگاه هر اقدامی که می‌خواهند انجام دهند و در نهایت نظام نیز در این خصوص پاسخگو است.

به نظر من ایجاد دودستگی در دانشگاه کار درستی نیست و قرار دادن دانشجو در برابر دانشجو نتیجه‌ای ندارد. کسانی که هنجارشکنی کرده و اقداماتی انجام داده‌اند که خلاف علم، فرهنگ و دانش در دانشگاه است و با شئونات دانشجویی مغایرت دارد، باید برخورد‌های انضباطی صورت گیرد و در این موضوع نباید هیچ تردیدی داشت.

اگر وزارت علوم در این موضوع مماشات کند، قطعا موجب می‌شود اختلال در داخل دانشگاه روزبه‌روز بیشتر شود و افرادی که از بیرون دانشگاه را برای ایجاد فتنه و دور کردن آن از رسالت اصلی‌اش مدیریت می‌کنند، در این کار موفق شوند.

دانشگاه محل تضارب آراست. مقام معظم رهبری بار‌ها در بحث شکل‌گیری کرسی‌های آزاد در دانشگاه‌ها تاکید داشته‌اند و دانشجویان را همواره بخشی فعال از نظام سیاسی کشور دانسته‌اند.

اینکه پرچم ایران به آتش کشیده شود و درود بر اموات رژیم سلطنتی باکارنامه مشخص داده شود، با هیچ منطقی تطبیق ندارد مگر در چارچوب بازی در زمین دشمن.

برخی میان دانشجویان بسیجی و غیر بسیجی خط‌کشی می‌کنند و می‌گویند کسانی که بسیجی نیستند نباید اعتراض کنند. این دسته‌بندی‌ها در‌شان ما نیست. ما نباید در میان صفوف خود ایجاد اختلاف کنیم و همان چیزی را که دشمن می‌خواهد تحقق ببخشیم.

باید دانشگاه را به‌گونه‌ای طراحی کنیم که محل کسب علم و دانش باشد و در عین حال در مسائل سیاسی نیز فعال باشد، یکی از بخش‌های مهمی که می‌تواند در مقابله با توطئه‌های اسراییل نقش ایفا کند همین دانشگاه است.

چرا باید دانشگاهی را که می‌تواند یکی از عناصر مهم مقابله با دشمن باشد در اختیار دشمن قرار دهیم و زمینه سوءاستفاده از آن را فراهم کنیم؟ به نظر من این امر درست نیست و کسانی که احساسی با این موضوع برخورد می‌کنند و خودی و غیرخودی می‌کنند، در واقع مانند ریختن بنزین بر آتش عمل کرده و جز ایجاد اختلاف در میان دانشجویان نتیجه‌ای نخواهد داشت.

ارسال نظر

خبر‌فوری: ۶ نکته در مورد مذاکرات ژنو / ایران و امریکا در نقطه‌ تصمیمی سرنوشت‌ساز؟